________________
मथ द्वितीयदिवसे बुभुक्षितो मैत्री दण्डं प्रति वक्ति स्म-भो दंड ! सर्वतोऽप्यशुभाऽसह्यवेदनाकारी क्षुधा मां बाधते। उक्तं च-शुधे रण्डे ! अधीषि त्वं, मात_तर्भगिन्यये । । बहिष्कृतं हसं लोके, स्वस्थानं त्यानयस्यहो। ।।७२|| अपि च-गीतं नादविनोदपण्डितगुणाः श्रीखंडकांताधरा, अश्वस्पन्दननागभोगभवनं कर्पूरकस्तूरिफे।
रामारंगविनोदकाव्यकरण कामाभिलाषाऽपि च, सर्वे ते हि पतन्ति कन्दरदरे ह्यन्नं विना सर्वथा ७३ |
अतो मह्यं भोजनं देहि, दंडेनोक्तं-ममैतम सामर्थ्य, यदि त्वं वरेस्तर्हि भोजनदं कामघटमानयामीत्युक्त मंत्री मौन एव, Kal स्थितः । ततो दंडः स्वयमेव कामघटमानेतुं पक्षिवदाकाशे समुड्डीय संघमध्ये गतः । पार्श्वस्थान् सुभटानाहत्य तेषां खड्गवेट| कादीन तिरस्कृत्य मञ्जूषां च भंवल्वा बहन सुभटाभिनित्य के संपतिनानिमल पहिलं कामघटं गृहीत्वा पश्चाचरितमागतः । सतो हर्षेण तेन घटेन मैत्रिणे भोजनं दत्तम् । अथ मंत्री वस्तुत्रयं लात्वा स्वनगरं न्यवर्तिष्ट । पथि चलन् विचारयति स्म में धर्मप्रभावतः सर्वाशा धर्मप्रतिज्ञा च संपूर्णा जाता । पुनस्संसारे यावन्ति सद्वस्तृनि प्राप्यन्ते तत्समस्तं सद्धर्ममाहात्म्येनैव । । तदुक्तं च-जैनो धर्मः प्रकटविभवः संगतिः साधुलोके, विद्वद्गोष्ठी वचनपटुता कौशलं सर्वशास्त्रे ।।
साध्वी लक्ष्मीश्चरणकमलोपासना सद्गुरूणां शुद्धं शीलं मतिरमलिना प्राप्यते भाग्यवद्भिः ॥७४॥ | पत्नी प्रेमवती सुतः सविनयो भ्राता गुणालंकृतः, स्निग्धो बन्धुजना सखातिचतुरो नित्यं प्रसन्नः प्रभुः । | मिलोमोऽनुचरः स्वबन्धुसुमुनिमायोपोग्यं धनं, पुण्यानामुदयेन संततमिदं कस्यापि संपद्यते ॥ ७ ॥
