________________
मान्य ८० २ सू० ५-६ ..... ग्लानपरिहारकापस्थितभिक्षोस्तपोधाहनविधिः ५३ तत्रैक कल्पस्थितं कृत्वा 'अवसेसा निरिसिज्जा' अवशेषाः कल्पस्थिताऽनिरिक्ताः सर्वेऽपि भ्रमणा निर्विशेयुः परिहारतपो गृहीत्वा तत् समापयेयुः । 'अह' अथ तनः परिहारतपमि प्रविष्टानां सर्वेषां परिहारतपसः समाप्त्यनन्तरकाले 'पच्छ।' पश्चात् 'सेवि णिचिसेजमा सोऽपि कल्पस्थितोऽपि निर्षिशेत् परिहारतपो गृहीत्वा तत्समापयेत् । सर्वेषां प्रायश्चितकरणमावश्यकमिति एकः कल्पस्थितो भूत्वा स सर्वानपि परिहारतपः कारयति । तदनन्तरं तेषां परिहारतपःसमाप्त्यनन्तरं स स्वयमपि परिहारतपः कुर्यादिति भावः ॥ मू० ४॥
सूत्रम् –परिहारकप्पटिए भिक्खू गिलायमाणे अण्णयरं अकिच्चद्वाणं पडिसेबिचा आलोएज्जा से य संथरेजा ठवणिज्ज ठावइत्ता करणिज्ज वेयावडियं,
से यणो संथरेजा अणुपारिहारिएणं करणिज्में वेयावडियं, से य संते घले अणुपारिशारिएणं कीरमाणं वेयावडियं साइज्जेज्ना से य कसिणे तत्व आरुहियन्ये सिया ।। सू०५॥
छाया--परिहारकल्पस्थितो भिक्षुर्लायन् अन्यतरत् अयस्थानं प्रतिसेव्य मालोचयेत् स च संस्तरेत् स्थापनोय स्थापयित्वा करणोय यावृत्यम्, ।
स नो संस्तरेत् अनुपारिवारिकेण करणीयं यावृत्त्यम् स च सति बले अनुशरिदारिण क्रियमाण ययावृत्त्य स्वादयेत् तच्च कृत्स्नं तवारोहयितव्य स्यात् ॥ सू. ५॥
भाष्यम्-'परिवारकप्पढिए' इति । 'परिहारकप्पहिए भिक्खू' परिहारकल्पस्थितो भिक्षुः परिहारनामके तपसि स्थितो वर्तमानः परिहारतपो वहन् 'गिलायमाणे' ग्लायन् रोमादिकारणेन ग्लानः सन् 'अण्णयरं अकिच्चहाण' अन्यतरत् यत् किमप्येकम् अकृत्यस्थानं प्रतिसेवितवान् , 'पडिसेबित्ता' प्रतिसेव्य आलोएज्जा' आलोचयेत् स्वकृतापराधजातं स्ववचसा बारादिसमीपे प्रकाशयेत् 'से य संथरेज्ना' स च संस्तरेत् , स च ग्लानः रोगादिना पीडितोऽपि यदि तादृशाकूष्यस्थानप्रतिसेवनजात पापविशुद्धचथै संस्तरेत् परिहारतपसो वहने समर्थो भवेत् ग्लायन्नपि अकृत्यस्थानप्रतिसेवनविशुद्धिबुया परिहारनामकतपोवदनाय समुघलो भवेत् इत्यर्थः तदा तस्य 'ठवणिज ठाबड़त्ता' स्थापनीयं स्थापयित्वा तदुचितप्रायश्चित्तं दवा एकेन केन. चित्त स्थापितेन कल्पस्थितेमाऽनुपारिहारिकेण परिहारतपो वहतः श्रमणस्य 'करणिज्ज वेथावडिय' वैयावृस्यं मरूपानादिना करणीयं तस्य पारिहारिकस्याऽनुपारिहारिकेण तथाविधा परिचर्या कर्तव्या येन निर्विप्नं यथा भवेत् तथा परिहारतपसः संपूर्णता भवेदिति ।
'से य णो संघरेज्जा' स च परिहारतपोवाहको रोगादिपीडितत्वेन धृतिसंहननकलाभावात न संस्त् परिहारतपोवहने कष्टमनुभवन् समर्थो न भवेत् तदा 'अनुपारिहारिएणं फरणिज्ज वेवावडिय' अनुपारिहारिकेण तस्य वैयावृत्त्यं यथायोग्यं परिचर्यारूयं शुश्रवणं