________________
सष्ठतिच.
उपदेश
॥९
॥
सावपळ श्रासादं जाव अजस्का श्मे समुलविया । विहा य अत्यमासा सुवक्षमासा य रुप्पस्व ॥ १०॥ ते मासा य अजस्का पनयमासा व पुषमिव नेया। एगे व ज्वे जयवं ! अस्कए अथए व जवं। ॥ १०१।। जयवमवध्यिरूवे ? श्रलेगलूए व एगनूए वा जावि जविए व नूए ? सुया श्रगे व एगे या।। १०३ ॥ अहमेव वेऽपि तिगं जा बयपमऐगयजविएऽवि । से केपण अहो जाव एगेव अहमेव ॥१०३ ॥ दवघ्याइ एगे मुवे अहं नाबदसणविईए। तह अस्कए य अधय श्रवभिएवावि अहमेव ॥ १०४॥ उवयोगविजीर याज्ञा शिजुसिरिरिपरि दिन्नेहिं तोसिन सो सुन हियए ॥१०५॥
के रिसया एयमई निस्सीमा चरिमा य एयस्स । जश् किन एस गुरू ता किं नणु सुरतरू मिलिउ ॥ १०६॥ - किं एस मुत्तिमंतो सिरिंकतो श्रह धुंडप्पई वादि । श्रवा चउरो चनराणुत्ति चिंत्तित्तु श्य चित्ते ॥१०॥ विन्नव गुरुं पमिबुपमाणसो सो य सोयपरिचत्तो। जयवं तुईतिएऽहं सह परिवायगसहस्सेण ॥१०॥ निरवळी पवळ गिपिहाडमि(नामि विरमिलं) मिला । सल्बासयाण जम्हा अविसंवायत्तणं वयणे ॥ १० ॥ म (न) पमा कायबो श्रमेयंम्मि झ्य गुरू जए। तो सो अईव मुल सु सु जह रसासवणे ॥११॥ प्पल कुलिंगिविंग दिकं करकीकरे सपरियषो । अह सो अहिगयसुत्तो तत्तोवगढ़ नियपयंमि ॥ १११ ॥ संताविङ गुरुहिं सयं च ते साहुसइससंजुत्ता । पुमरगिरिमारुहि मासमुववसिय सिद्धि गया ॥११॥ अद मुयसूरी दूरीकयफायपूरनरितिमिरोहो । सूरुष दिसते परिवोदित्ता जबियपनमे ।। ११३।।
188
ए
॥