________________
SARALS
॥ ३१५ ॥ विद्युन्मालिनि कान्ते द्रागष्टापदगिरि गते । कचके यादनिर्णीतिरिति ताभ्यां स्वयं कृता ॥ ३१६ ॥ * आवयोर्या गृहीतामुं, जित्वा कचकहारिणम् । तयैव कक्षुको प्रायः, शपथोऽत्रेष्टदैविकः ॥ ३१७ ॥ ततश्च पैतृक
विद्याधरसैन्यैश्च संयुते । तमन्वगातां ते विद्याविकृतैः स्वबलैरपि ॥ ३१८ ॥ आरामनन्दनं दूरादृष्ट्वाऽग्रेऽजल्पतामिमे । अरे क्व यासि ? नौ हत्वा, चौरयत्पुष्पकञ्चकम् ॥३१९॥ वनजोऽप्यनयोः सैन्यं, पृष्ठायातं नमोऽङ्गणे। विलोक्य, & ब्याकुलो जज्ञे, पुष्पकचकरक्षणे ॥ ३२० ॥ दध्यौ च गन्तुं नाग्रेऽलं, यद्भदैर्वेष्टितोऽभितः। एकोऽहमरिभिर्योद्धा, धर्ता ।
या कभुकं कथम् ? ॥ ३२१ ॥ विद्यार्योबेलैहेलि-मण्डलाच्छादनादलम् । एकच्छत्रे तमोराज्ये, जाते पश्यामि नो । पुरः ॥ ३२२ ॥ भ्रामं भ्रामं दिशां मोहाद्विद्याधरवलान्तरे । पतितः किं करिष्यामि ?, जीविष्याम्यधुना कथम् । ॥३२३॥ इति यावदयं चिन्ता-चान्तोऽभूत्तावदस्य सः । वेतालः स्मृतिमायातः,सतां हि समये मतिः ॥३२४॥ ततो | मुखाद्विनिर्गच्छदनलज्वालया तमः । संहरन्नट्टहासेन, त्रासितारातिसैनिकः ॥ ३२५ ॥ वेतालः प्रकटीभूय, वनसूनुं । | विनम्य च । उवाच किमहं कुर्वे ?, महाशय ! समादिश ॥३२६॥ युग्मम् ॥ स स्माह सैन्यं खेचर्विताल स्खलयाखिलम् । यावद्वितीर्य भार्याय, कझुकं पुनरेम्यहम् ॥ ३२७ ॥ ब्रजामि यद्यहं नाय !, निजद्रले तदा मम । कृता प्रतिज्ञाऽसम्पूर्णा, भवत्यत्र विलम्बतः ॥ ३२८ ।। ततस्तु मे प्रिया प्राणान् , जुहोति हुतभुज्यतः । त्वया वैद्याधरं सैन्यम-R न्वागच्छन्निवार्यताम् ॥ ३२९ ॥ वेतालोऽप्यनवीद्भद्र !, पुरे कापि मयापि हि । प्रवेष्टुं प्रस्थिता वही, ददृशे काऽपि ।
