________________
यगचोरो संखुद्धो अमरिसवसेण नियपोरिसमजाणतो खम्भभुगिरिऊण आगओ निवं तजह-रे रे मह घरे चोरुव । कहं पविट्ठोऽसि ?, अज ते धुवं कयंतो कुविओ, इय भणंतो जाव पहारं दाउमन्मुजओ, ताव रपणा नियखग्गेण: तस्ससीसं छिन्नं । तओ तत्थेव रयणि घसिय पभायसमए सयलं पोरलोयमाहविनुराया भणेह-भो भो लोया! नियनियवत्थुजायं पियाजणसमेयमुवलक्खिय गिण्हह । तओ ते कमणवणंच वियसिया सयं सयं वत्थुजायं गिण्हिय घरेसुन पत्ता । रायापि तरियनियपइन्नणावो चाउवण्णजणेण यण्णिजंतो पत्तो सभवणं । इओ य एमा कावि कामिणी कामुम्मायपरवसा परिवायगकयकम्मणवसेण तम्मि अस्थिमजाणुरायरत्ता वल्लहंपि निययलहं दुस्सउणंव सबहा न5 पासइ, सुइरं महुरपिम्मभरनिभराहिं गिराहिं पसाइजमाणावि न पसीयइ । तओ नाणविन्नाणत्रियक्खणेहिं तीइK भत्तुणो पुरो निवेइयं, नूणमेसा तेण परिवायगेण कम्मणपओगेण अस्थिमजाणुराइणी अत्तणो वसए विहिया, जाव। तस्स अग्गिदडाणि अत्थीणि दुःण पक्खालिय एसा न पाइज्जइ ताव तस्सोवरि एईए तिवाणुराओ न उहहह ।
तो तीए पिययमपमुहसयणेहिं तहेच विहिए जाया सा सजा । गओ नहो परिषायगे, नियपइणोवरि जाओ अMणुराओ । इत्य अंतरंगो उवणओ, जहा-सा कामिणी तेण कम्मणजोगेणाचंताणुराइणी निम्मिया, अन्नं सबहा न
अहिलसइ, तहा सुसावयजणोऽपि निरंतरजिणवरसुसाहुगुणपवयणसद्धाणुरुवसम्मत्तपरमोसहभावियमई केणावि न सासणाओ चालिउं सक्कइ, कहमवि मिच्छत्तपसत्तदेवगुरुस न भत्तिरायं करेइ । ता एरिसो भत्तिराओ सम्मत्तगतं