________________
सुति तस्स अणुकमसो । ओसाइजइ मुक्खो, हुडाहुई सुयंतेहिं ॥१॥ तओ सावयसावियालोओ पोसहशालाए न पवेसमवि पावइ, एए पुषरिसिभासिया भावा य जाया, "दगपाणं पुष्फफलं, अणेसणिजं गिहत्यकिवाई। अजया पडिसेवंती, जइवेसविडंबगा नवरे ॥ १ ॥ अन्नं च-कुसीललिंगं इह धारइत्ता, इसिज्झयं जीविय घूहइत्ता ।। असंजए संजय लप्पमाणे विणिधायमावचा से चिरंपि ॥२॥ तओ तेसिं सूरीणं उम्मग्गपडिसेषणसंभूयमसमंजसं समंतओ फुरंतमायण्णिय तप्पडिबोहकए सिरिबुडवाइणो गीयत्थाणं मुणिवसहाणं गच्छसिक्खं दाऊण एगागिणो | | तस्समीर्य पत्ता । सोऽवि सिंहासणासीणो बहुविहवाइविंदवंदिज्जमाणकमकमलो पलोइओ सूरिहि, तेणावि इट्टीगारवमहंधयारच्छाइयनयणेण स गुरूवि नोपलक्खिओ, जं एस कोचि खडक्खरुत्ति लक्खियह, अहो लच्छीए वियारा, जं तारिसस्सावि अ वियारकारणं भवंति, भणियं च–निद्रा मुद्रां विनैव स्फुटमपरमचैतन्यत्रीजं जनानां,
लक्ष्मीरक्ष्णोऽन्धभावः प्रकटमपटलः सन्निपातोऽत्रिदोषः । किञ्च क्षीराब्धिवासिन्यभजदियमपां सर्पणानीचगत्वं, * कलोलेभ्यश्चलत्वं स्मृतिमतिहरणं कालकूटच्छटाभ्यः ॥ १ ॥ तओ तेहिं वयणेणावि असंभाविएहिं महामोहनिहाविहावणत्यं करसंपुडं जोडिऊण सो भणिओ-अम्हं विजत्थीणं देसु एगं यक्साणखणं, तओ सायन्नं सिद्धसेणेण
मणियं-अम्हाणं राय कजेसु सया सज्जाणं सबहा नत्थि पाढखणो, परमेगो अवसरो अस्थि, जम्मि समए सुहासपणासीणो रायउलं बच्चेमि तम्मि खणे जइ तुमं किंपि पढसि ता पढसु, ता सो हरिसमिव नाडयंतो तहत्ति तवयणं