________________
द्वितीयं लिङ्गद्वारमुक्त्वा तृतीयं विनयद्वारमाह-
अरहंत सिद्ध चेइय सुए य धम्से य साहुवग्गे य । आयरिय उवज्झाए, पवयणे दंसणे विणओ ॥ १७ ॥ व्याख्या - अत्र विभक्तिलोपादर्हत्सु सिद्धेषु चैत्येषु श्रुते धर्मे साधुवर्गे आचार्येषूपाध्यायेषु प्रवचने दर्शने विनयो दशप्रकारो भवति, चकाराः समुचयार्थाः, विनय इति कोऽर्थः ? विनीयते ऽपनीयते विलीयते वा ज्ञानावरणाद्यष्टविधं कर्म येन स विनयामकी व्युत्पत्ति हा विणयर कम्मं, अट्ठविहं चाउरंतमुक्खाय । तम्हा उ वयंति विऊ, विणओत्ति विलीणसंसारा ॥ १ ॥ स च दर्शनज्ञानचारित्रतपऔपचारि कभेदात्पञ्चधा, उक्तञ्च - दंसणनाणचरित्ते, तवे य तह ओवयारिए चेव । मुक्खत्थमेस विणओ, पंचविहो होइ नायव्वो ॥ १ ॥ दव्बाइ सहहंते, नाणेण कुर्णतयंमि कजाई । चरणं तवं च सम्मं, कुणमाणे होइ तव्यिणओ ॥ २॥ अह ओवयारिओ पुण, दुविहो विणओ समासओ होइ । पडिरूवजोगजुंजण, तह य अणासायणा विणओ ॥ ३ ॥ पडिरूवो खलु विणओ, काइयजोगे य वायमाणसिओ । अट्ठ चउत्रिह दुविहो, परूवणा तस्सिमा होई ॥४॥ अद्वाणं अंजलि सणदाणं अभिग्र्गेह किई ये । सुस्सुसर्ण अणुगच्छेण संसाहणं काय अडत्रिहो ॥ ५ ॥ हियमियअफरुसवाई, अणुवाईभासि वाईओ विणओ । अकुसलमणोनिरोहो, कुसलमणोदीरणं चेव ॥ ६ ॥ पडिरुवो खलु विणओ, पराणुवित्तिमहओ मुणेयव्वो । अप्पडिरूवो विणओ, नायव्वो केवलीणं तु ॥ ७ ॥ एसो मे ( तुभ्यम्)
