________________
सामाचा- रीशतकम्।
मधुरस्वरे पडिकमज्यो, अन्ये भणन्ति तहत्ति, इदं वार्तिकवायं गररूपमृत्या कामातमस्ति, गई विधिप्रपातरुणप्रभसूरि- श्रावक-- बालावबोधादौ लिखितं नाऽस्ति । ततः संबुद्धान् श्रीगुर्वादीन् क्षमयितुं क्षमाप्रधानं च सर्वमनुष्ठानं सफलमिति ज्ञापयितुं ६
तिक्रमण"संबुद्धा खामणेणं अमुविओहं अभितरपक्खियं खामेमि' चातुर्मासिकप्रतिक्रमणे "चाउम्मासिझं सामेमि" सांवत्सरिक
विधिरप्रतिक्रमणे “संवच्छरिअं खामेमि” इति पाठमूर्ध्वस्थित एव मस्त के हस्तद्वयं निवेशयन् कथयित्वा ततो जानुभ्यां स्थित्या | धिकारः भूतलन्यस्तमस्तको मुखे मुखवस्त्रिकां दत्त्वा पाक्षिकप्रतिक्रमणे "पन्नरसण्हं राईण"मित्यादि, चातुर्मासिकप्रतिक्रमणे "चउण्हं मासाण"मित्यादि, सांवत्सरिकप्रतिक्रमणे "दुवालसण्हं मासाण"मित्यादिपाडेन श्रीगुर्वादीन् क्षमयति। तत्र पाक्षिके बीन् , चातुर्मासिके पञ्च, सांवत्सरिके सप्तक्षामणकाणि कार्याणि, परं त्रिषु अपि स्थानेषु साधुदयं शेष रक्षणीयं । अत्र श्रीआ-४ वश्यकवृहद्वृत्तिः (७९४ पत्रे )
"एवं सेसाणवि साहूर्ण खामणावंदणं करेंति, अह विआलो वाघाओ वा ताहे सत्तण्ह पंचण्हं तिण्हं वा, पच्छा देवसिअं पहिकमति" इति, तत उत्थाय इच्छाकारेण “संदिसह भगवन् पक्खियं चउम्मासि संवच्छरिअंवा आलोएमि इच्छं आलो-81 8 एमि जो मे पक्खिओ जो मे चउमासिओ जो मे संवच्छरिओ या" इत्यादि सूत्रं भणिवा संक्षेपेण विस्तरेण वा पाक्षिकान चातुर्मासिकान् सांवत्सरिकान् वाऽतिचारा नालोचयति "सबस्स वि पक्ख्यि बउम्मासिअ संवच्छरि" इत्यादि भणित्वा
(1॥१६ ॥ ६ उपवासादिरूपं प्रायश्चित्तं प्रतिपद्यते, अत्र गच्छप्रवृत्त्या गुरुर्वक्ति-"घउत्थेण छटेणं अदुमेण वा पडिक्कमह" इति ततो 8
चन्दनकदानपूर्वकं प्रत्येक क्षामणकानि कुरुते, तत्पाठस्तरुणप्रभसूरिणोक्तो यथा-"देवसिआलोइअ पडिकंतं प्रत्येकखा-1
CARE
230
