________________
!
सामा० २३
*
श्रीजिनभद्रसूरिपट्टालङ्कारश्रीजिनचन्द्रसूरिविजयराज्ये श्रीमेरुसुन्दरोपाध्यायकृतवार्तिकप्रश्नोत्तरशतके, तथाहि वडावासी अग्राह्य कहई छई ते किम ? तत्रार्थे पहिलं कोरां वडां जे घणो राखिजर तिहां लालापातादिक दोष प्रत्यक्ष दीसे छे, ते भणी उकाली छाशि- मांहि तत्काल जे मुक्यां हुवइ वडां ते वासी लेतां दोष नहिं, ए अक्षर श्रीआचारांगने छेइडइ के तिहांथी जो ज्यो ६२ प्रश्ने इति । दिनइयानन्तरं अभक्ष्यं दधि । तत्रार्थे श्रीहेमचन्द्रसूरयोऽपि स्वोपज्ञयोगशास्त्र वृह सौ ( १७१ पत्रे ) प्रोचुः, तथाहि
“आमगोरससंपृक्त-द्विदलादिषु जन्तवः । दृष्टाः केवलिभिः सूक्ष्मा - स्तस्मात् तानि विवर्जयेत् ॥ ७१ ॥ " इह हि इयं स्थितिः केचिद्भावा हेतुगम्याः केचित्तु आगमगम्याः, तत्र ये यथा द्देत्वा दिगम्यास्ते तथैव प्रवचनधरैः प्रतिपादनीयाः, आगमगम्येषु हेतून्, हेतुगम्येषु तु आगममात्रं प्रतिपादयन् आज्ञाविराधकः स्याद् यदाह---
"जो हेउवायपक्वंमि हेउओ आगमे अ आगमिओ । सो ससमयपन्न [व]वाओ, सिद्धांतविराहओ अशो ॥ १ ॥” इति आगोरससंपृक्तद्विदलादौ न हेतुगम्यो जीवसद्भावः, किन्तु आगमगम्य एव, तथाहि - आमगोरससंपृक्के द्विदले आदि । शब्दात् पुष्पितौदने, अहर्द्वितीयातीते दनि, कथिताने च ये जन्तवः ते केवलज्ञानिभिर्दृष्टा इति, जन्तुमिश्रं गोरसमिश्र - द्विदलादिभोजनं वर्जयेत्, तद्भोजनाद्धि प्राणातिपातलक्षणो दोषः न च केवलिनां निर्दोषत्वेन आघानां च तानि वचनानि दिपरियन्ति, ननु पक्कान्नस्य माह्यत्वे कियद्दिनानि ?, इत्याह
265
