________________
सामाचा
रीशतकम्।
॥१२॥
३९
विना तस्य प्रतिबोधकारणं काऽपि दृष्टं श्रुतं चा, तदक्षराणि तु श्रीद्वितीयाङ्गनियुको (३८६ पत्रे) श्रीमद्रयाहुस्वा
आगमे मिकृतायां, तथाहि
जिनप्रति"I “गामे वसंतपुरए, सामइओ घरणिसहिअ [ओ) निक्खंतो। भिक्खायरिआदिवा, ओहासिअभत्तवेहासं ॥ १९१ ।।
मापूजासंवेगसमावनो, माई भत्तं चइतु दिअलोए । चइऊणं अद्दपुरे, अद्दसुओ अहो जाओ ।। १९२ ॥ पीती अ दोण्ह दूओ, धिकार पुच्छणमभयस्स पट्ठवे सोऽदि । तेणावि सम्मद्दिहि-त्ति होज पडिमा रहमि गया ।। १९३ ॥” इति ॥ २३ ॥ तथा श्रीबृहत्कल्पेऽपि तीर्थङ्कर १ सामान्य केवलि २ चतुर्दशपूर्वधर ३ संपूर्णपूर्वधर ४ संविनिशुद्धचारित्रि ५ असंविग्नचारित्रि ६ साधुसदृशवेषमात्रधारि ७ द्वादशव्रतधारिश्राक्क ८ निष्केवलसम्यक्त्वधारि ९ जिनप्रतिमानां १० दशानां दर्शनेन भन्यजीवानां भावग्राममोक्षज्ञानादिलाभो जायमानो निगदितोऽस्ति, तथाहि-"तित्थयरा १ जिण २ चउदस ३, भिन्ने ४ संविग्ग ५ तह य असंविग्गो ६ । सारूविअ ७ वय ८ देसण ९-पडिमाओ १० भावगामाओ॥ १॥” इति
२४ ॥ पुनः श्रीबृहत्कल्पच्छेदग्रन्थे साधोः प्रायश्चित्ताधिकारे एवं प्रोक्तं अस्ति, कोऽपि महात्मा वाऽपि ग्रामादौ जिनप्रासादं दृष्ट्वा चैत्यं नमस्कतु मध्ये गतः, तत्र कथंचिद् असंमार्यमाणे चैत्ये भगवत्प्रतिमाया उपरिष्टात् लूताकौलिक जालकभ्रमरीगृहादिकं दृष्ट्वा च यदि उपेक्षां कुर्यात् , कोऽर्थों यदि स्वयं तत् न दूरीकुर्यात् , तदा गुरुप्रायश्चित्तं प्रामोति, तत्क-15
॥१२॥ रणे तु लघुप्रायश्चित्तम् , तबाऽर्थे तत्रत्या गाथा यथा
"सूआ कोलिगजालिग-कोत्थलहारी अ उवरिगेहे अ । साईतमसाईते, लहुगा गुरुगा य भत्तीए ॥१॥” इति ॥२५॥
रित्रि ६ सामना भावग्राममोक्षज्ञानादिलाविअ ७ वय ८ सण अस्ति, कोऽपि म
184