________________
शील. कुलक
श्री दानादिकुलका बतिः
नमिनाथ कथा
11८४।
४ वद बलभदसेषां करोति । अयेकदा तत्र वने कश्चिद्रयकार: काठं छेदयति । तं वीक्ष्य स हरिणः संजया बलर्षि
तत्रानयामास । रथकारश्च मुनये भिक्षा दातुं लग्नो हरिणश्च तत्रस्थो तदनमोदनं करोति, दतोऽध छेदिता दक्षशाखा तेषां त्रयाणामुपरि पतिता । त्रयोऽपि कालं कृत्वा शुभध्यानेन पंचमे देवलोके गताः ।। इति शीलकल के नेमिनाथकथा ॥
सोल ऊत्तम वितं, सोलं जीवाण मंगलं परमं । सील दोहग्गहरं, सील सुक्खाण कुलभवणं ।।२।।
व्याग्या-शोलशब्देन ब्रह्मचर्य तदुत्तमं प्रधानं वित्तं धनं, शीलरूपधनस्य चौरादिकेभ्योऽपि भयं नास्ति । पून: शीलं परममुत्कष्टं मंगल, शीलरूपमंगलं कदापि न होयते. पुनः शील दीर्भाग्यस्य हत, अर्था संग शीलेन प्राणी सौभाग्यवान् भवति । पुनः शीलं समस्तानां सुखाना कुलभवनं गहमस्ति ।।२।। सोलं धमनिहाणं, सील पावाण खंडणं भणियं । सील जंतण जगति, अफित्तिमं मंडणं नेयं ।।३।।।
व्यापा-पुन: शीलं कीदृशं ? शीलं धर्मस्य निधानं, पापानां च खंडनं कथित, पूनः शील जंतनां जगति लोके अकत्रिम मंडनं प्रवरमाभूपणं ज्ञेयं, अन्यान्याभूषणानि विघटयंति परं शीलरूपशृंगार: सर्वदा स्थिरीभवति ॥३॥
निरयनुवारनिरुंधण-कवाडसंपुडसहोअरच्छायं । सुरलोअधवलमंदिर-आरुहणे पधरनिस्सेणी ॥४॥ व्याख्या-पुनः कीदृशं शीलं ? नरकस्य यद् द्वारं तस्य निरंधने कपाटसंपुटसदृश, पुन सुरलोकानां देव