________________
श्री दानादि
कुलक
वृत्तिः
॥६४||
सफलीभवेत्तथा कुरु । ततो राजा कुमकुमपत्रिका लिखित्वा तेन सार्थ कन्यादानार्थ स्वकीयो दूतः प्रेषितः । शील दूतेन तत्र गत्वा विक्रमराज्ञो हस्ते नतिपूर्वकं कुमकुमपत्रिका मुक्ता । विक्रमनपेणापि हपंतस्तत्प्रतिपन्नं । अथ
कुलकम् धनकुमारेणापि धनवत्यर्थ मुक्ताफलहारो लेखश्च प्रच्छन्नं तेन दुतेन सार्ध प्रेषितौ । दूतेन तत्र गत्वा धनवत्यै हारलेखो समर्पिती । धनवती लेख वाचयित्वात्यंतं प्रमुदिता सती तं हारं स्वकठे स्थापयामास । अथ विक्रम-18
नेमिनाय
चरित्र राजा गजनुरगादिसकलसैन्यस हिनो महताईबरेण पुत्र युतः कुसुमपुरे समागतः । शुभदिवसे च महोत्सवपूर्वक दंपत्योः । पाणिग्रहणं जातं । श्रीसिंहराज्ञा करमोचनावसरे धनकुमाराय बद्रव्यं दत्तं । ततो धनवती गृहीत्वा धनकुमारः परिवारयुतो निजनगरे समागस्य तया सह विषय मुखानि मुंजानः सुखेन कालं गमयति ।
अथै कदा विक्रमराजा धनधनवती सहितो गजेंदमारुह्य बनकोडां क्तुं गत तत्र वने चतुर्ज्ञानधरं श्री वसुं. धराचार्य वीक्ष्य वंदनां कृतवान् । मुनिना देशना दत्ता । देशनाते विक्रम राज्ञा मुनये पृष्ट, हे स्वामिन् । यदायं धनकुमारो गर्भे समायातस्तदा तस्य मात्रा स्वप्ने आम्रतरुसहित एकः पुरुषो दृष्टः । तेन पुरुषेण चोक्तमहमष्टवारं तबांगणे इम सहकारतरं वस्यामि, तस्य कोऽर्थविशेष: ? साधुनोक्त-हे राजन् ! तेन देवेन तदस्य भव
॥६४॥ स्वरूपं कथितं । नवमे भवे चामो मोक्षं यास्यति । तत् श्रुत्वा संतुष्टो राजा मुनि बंदित्वा परिवारयुतो गृहे समायातः । अथान्यदा धनधनवत्यो क्रीडार्थ वने समागतो, तौक साधु मर्छया निश्चेतनीभूय पतितं वीक्ष्य शीतलजलवायुयोगेन तं सचेतनं चक्रतुः । ततस्तं साधू तो स्वगहे समानयामासतुः । पृष्टं च ताभ्यां तमं-हे
