________________
श्री
दानादिकुलक
वृत्तिः
॥४६॥
हस्तिमूरिमिस्तस्मै चारिगं दवा यदि भोजनं दसं । रावी विसूचिकात: शुभन्यानवशात् कालं कृत्वोजयिन्यां
दानत्रिखंडाधिपतिः संप्रतिनामा राजाभुत 1
कुलकम् अर्थकदा श्रीमहस्तिस्य उजवियां समा गताः । गवाक्षस्थेन संप्रनिना तान् दृष्ट वा जातिस्मरणं प्राप्तं 14
संप्रति शीनं गवानादुत्तीर्य गन्नमस्कृत्य तेनोक्त-हे स्वामिन् ! मां किमुपलक्षध्वं ? गुरुभिर्जानं प्रयुज्य स उपलक्षितः ।
राजस्था अथ संप्रतिमुरून प्रनि कथयति-हे स्वामिन् ! मया यदीदं राज्यं प्राप्त तत्पूज्यानामे वायं प्रसादः, अतोऽहं कि करोमि तदादिशध्वं? गुरुभिरुक्तं-शुभाध्यबसायतो जिनशासन प्रभावनां कुरु। तत: संप्रतिराजेन सम्यक्त्वमूलदादमवतान्यंगीकल्प जिनशासनकमहरमंदिन निजराज्यं विधाय पूर्वभवस्वानुभूतदीन जनदुःखोल्लसितकरुणाईमनसा स्थाने स्याने संसारमागराद्दीनजनोद्धरणप्रवणतुल्या दानशाला: स्थापिता 1 जगञ्जनोद्धरणकलक्षाणां श्रीमदहनां लक्षोतरसंचबिंगनिसहनमितप्रासादमडितं त्रिवंडं विहितं । तन्मत्ये पत्रिशत्महस्रनूतनप्रासादाः कारिताः । शेपंकोननवतिसहस्रजिनप्रासादानामपारसंसारमागरनिमज्जनिजात्मोद्धरणायब जीर्णोद्धारो विहितः । सपादकोटिमिता जिनप्रतिमा निर्माप्य प्रतिष्ठिता । अनेकलोकानां जिनधर्म स्थिरीकरणपूर्वक विविध प्रकारोपेतं स्वामिवारसत्यं च कृतं । अनायंदेशेऽपि साधुवेषमंडितान्निजसेवकान् पूर्व प्रेग्य तद्देशमनुष्यानपि जातजनसाध्वाचारविचारान् कृत्वा तत्रापि जनमुनिजनविहारयोग्यमुलभता कारिता । संसारापारपारावारप्रवणोपमतीर्थाधिराजश्रीशत्रुजयतीर्थस्याप्युद्धारस्तेन
