________________
श्री
दानादि
कुलक
वृत्तिः
॥ ४० ॥
S
मानितं, धर्मो न कृतस्तेन त्वं दुर्गतौ पतितः । ततस्तेन तत्पाक्षे निपत्योक्तं मां समुद्धर । नागिलदेवेनोक्त - संप्रति श्री महावीरो गृहस्थाश्रमे वर्त्तते तं वंदित्वा तदाकारा चंदनमयों तत्प्रतिमां कृत्वा तां सिधुदेशे वीतभयनगर मुंच । सा प्रतिमा तत्र पूजयिष्यते तत्पुण्येन तव च बोधिबीजं सुलभं भविष्यति ।
ततस्तेनापि तथैव कायोत्सर्गस्थ श्री वीरप्रभोः प्रतिमा कृता चंदनमयपेटामध्ये च निहिता । अथ तस्मिन्नबसरे कस्यचिद्दव्यवहारिणः प्रवहणं समुत्पते षण्मा संयावत् पतितमासीत् । तत्र तां पेट समुद्रोपरि तरंती कृत्वाकाशस्थेन विद्युन्मालिना तं व्यवहारीणं प्रति प्रोक्त-त्वमेतां पेट प्रवहणमध्ये गृहाण । येनायमुत्पन्नः गमिष्यति । ततो वीतभयपतने गत्वेमां पेटां चतुष्पथे मुक्त्वेत्थं त्वया वाच्यं यदस्मिन्मध्ये देवाधिदेवोऽरित, यस्त प्रकटी करोति स एव गृह्णातु । इत्थमुक्त्वा देवोऽदृश्यो जातः । तेन व्यवहारिणापि तथैव कृतं समुद्रः शांती जातः । क्षणादेव स वीतभयपतने प्राप्तः तत्र तो पेट चतुष्पथे मुक्त्वा तेन देयोक्तवचनं कथितं सकीतुका लोका निजनिजेश्वरनामोच्चारणपूर्वकं पेटा कुठारदिभिरुद्घाटयितुं लग्नाः । परंतु सा नोटिता प्रत्युत कुठारा भयाः, तापसभरको राजापि तत्रागत्य बहुपायान् कर्तुं लग्नो मध्याह्न जातं, भोजनायाकारितोऽपि राजा नागतस्तदा प्रभावती राजी तत्रागत्य स्नानं कृत्वा पत्रित्रवस्त्राणि परिधाय तो पेंटां चंदनादिभिः पूजयित्वा गाधामिमामुवाच - गयरागदोसमोहो, सव्वन्तू पाडिहेरकयसोहो । देवाहिदेवत्यो, अरहो मे दंसणं घेऊ ॥ १॥
इत्युक्ते सति तत्कालमेव पेटासंपुट पृथग्जातं । सर्वेऽपि नागरा आश्चर्य प्राप्ताः । तत्र च कायोत्सर्गस्य
दान
कुलकम्
उदायि
राजप
कथा
11४ell
