________________
।।३।।
पंचशले गंतव्यं मम च ननं मरणमेवात्र ।
इतस्तत्प्रवण वटवृक्षाबः प्राप्त लग्नं च । कुमारनंदी तु शायामालब्य टोपरि स्थितः । रात्री भारंडपादलग्न: पंचशंले प्राप्तस्तत्र भ्रमंच हासाप्रहासाभ्यां घट आनीतश्च स्वाबासे दत्तानि च तस्मै भोजनायामतफलानि । तत: कामातुरोऽसों भोग प्रार्थयितुं लग्नस्तदा ताभ्यां प्रोक्त मेतेन तवौदारिकशरीरेणावाभ्यां सह भोगो न भविष्यतीत्युवरवा ताभ्यामुत्पाट्य पुनरसो चपायां मन्तः । किन तहगतमानसत्वेन तस्य शातिर्न जाता । चह्निप्रवेशेन मरणेच्छरभूत् । नागिलमित्रणागत्य प्रोक्तं हे बंधो! त्वं चरित्रं गृहीत्वा जिनधर्म पालय । येन तव देवलोक: मुलभो भविष्यति । मुढेन तेन तन्न स्वीकृतं । निदानपूर्वकं वह्निमरणं कृत्वा विद्युन्माली-नामा हासाग्रहासापतिः स जातः । ताभ्यां सह च सुखानि भुनक्ति । चैराग्यानागिलोऽपि चारित्र प्रपाल्य द्वादशमे देवलोके गतः ।
अर्थकदा मर्वदेवा इंद्रमहिता महोत्सवार्थ नंदीश्वरद्वीप मिलितास्तदा ताभ्यां स्वपतये प्रोक्तं-त्वं कंठे मदंग K स्थापय यथावा नत्यावः । स तु लजितस्तथा न करोति तावन्मृदंगः स्वयमेव तत्कंठे लग्नः । तेन निष्कास्य
मानोऽपि न निगच्छति, दुःखिते नापि तेन मदंगो वादितस्ताभ्यां नतितं च । तदा तत्रागतनागिलजीवदेवेन तमु
पलक्ष्य पृष्ट-मो विद्युन्मालिन । त्वं मामुपलक्षयसि ? तेनोक्तं-स्वामिन ! भवंतं को नोपलक्षयति ? तेनोक्तं: महतः सर्वेऽपि जानति । तदा तेन स्वकीयं मूलरूपं दर्शयित्वोक्त-रे पामर ! यदा मया प्रोक्त तदा त्वया न
।
।
