________________
श्री
दानादि
कुलक
उदाथि
11८॥
मोक्षं गन उदायिनामा प्रनिराजर्षिः ।।१२॥ विस्तरार्थस्नु कथानकादवसेयो यथाPA चंपानगयाँ माग्नंदिनामा स्वर्णकारो वसति । तेन धनवलेन पंचशतस्त्रीयां पाणिग्रहणं कृतं, तथापि कुलकम | विषयेभ्योऽमंतुष्टः । नत्र नगरे नागिलनामा धाबकोऽस्ति, स नस्य सुन्वर्णकारस्य मित्रत्वानम्मं विपनत्यागोपदेश ददाति, पर स नांगीकरोति । अथ समुद्रमध्ये पंचशेलनाम्नि पर्वते दामाग्रहासामये द्वे व्यंनरदे या तिष्ठतः । | ने इंद्रस्य सेवकत्वेन इंद्रो यदि नंदीश्वरद्वीपेऽप्टालिकामहोत्सवं करोति तदा तत्र नृत्यतः, तयोः पतिविद्युन्माली
गर्षि
कया च तदा मृदंग वादति ।
ग ततया उपां चितितमथ नौ को भर्ना भविष्यति ? ततस्ताभ्यां कुमारनदी विषयामक्तो दृष्टम्नस्मै च स्वकीयं रूपं नाभ्यां दणितं । तयो स्वरूपं वीक्ष्य विह्वलीभूतेन तेन पृष्टं-युवा के स्थः ? नाभ्यां निजवृत्तांतं निवेश प्रोक्तं यदि तबास्मदीयवांछा चेनहि त्वया पंचशेने ममागंतव्यं । इत्युक्त्वा ते अदृश्योभूते । स तु तद्रूपमोहिनः सन् राज आज्ञामादाय नगरमध्ये इत्युदोषणां दापयामास, यः कोऽपि पंचशैलद्वीपं दर्शयेत्तस्य कुमारनंदी लक्षक मुबर्ण ददाति । एकेन बद्धनाविकेन स्वषुत्रमुखकृते निजमृत्युमध्यंगीकृत्य लक्षसुवर्ण गृहीत्वा तदंगीकृतं । नागिलादिभिनिवारितोऽपि स कुमारनंदी तत्साय प्रवहणस्थ: प्रस्थितः । कतिचिदिवसानि यावत्समुद्रगाहनानंतरं दृप्टस्ताभ्यां समुद्रमध्ये एको घटवृक्षः । तदा तेन वृद्धनाविकेन तं प्रति प्रोक्तं-यदीद प्रवहणमस्य वटवृक्षस्याधः प्रयास्यति तदा समुद्रातःस्थशलोपर्यास्फाल्येदं प्रवहणं भक्ष्यति । स्वया तु तत्क्षणमेवास्य वृक्षस्य शाखायां विलग्योल गंतव्यं । रात्रावत्र भारंडपक्षिणः समागमिष्यति, तन्मध्यादेकस्य पादे विलग्य त्वया
