________________
कुलक
श्री कर पति-हे म.सम्म भी यहि । साध्वोचत्-हे पुत्र ! आवयोगुहे प्रश्रमत एवं धान्यमंशयग्नहि श्रीगन्नं त दानादि
- कुत: ? इत्युक्त स न मन्यते, यतो बालो गृहस्वरूपं कदाचिदपि न जानाति । अथ म यथा यथा तन्मार्गात वृत्तिः
तया तथा माता रोदितुं लग्ना । स्त्रीणां हि रुदनमेव वलं | तो रुदंती श्रुत्वा प्रानिवेगिमकनार्या मिलिया नां प्रष्ट लग्नाः-हे भगिनि ! त्वमद्य सुपर्वदिने कथं रोदिपि ? तदा तया पुत्रवार्ता कश्रिता । नाभिरक्तं-मां चिनां
मा करु । वयं तुभ्यं क्षीरादिसामग्री दास्यामः । ततस्तहत्तसामग्रीत: क्षीरानं निप्पाद्य तया पत्राय पग्वेिपिन । ॥२६॥
स्वयं च किंचित्कार्यनिमित्त प्रातिदेश्मिकग हे गता । इतः कश्चिन्मासोपवासी साधुः पारदिन संगमगह ममागतः । संगमेन तमागच्छंतं विलोक्य दृष्टेन तस्मै क्षीरानन प्रतिलाभो दत्त: । माधुनापि तद्भाबाऽखंदनन्त्र तो मेति नोक्तं । ततः साधुर्गतः । इतस्तन्माता समागता । स्थालं च रिक्त दृष्ट्वा तया पुनरपरा क्षरेयी परि. वेषिता | चितितं चाहो मत्पुत्रोदरे किमेतावती बुभुक्षा बनते ? तदा मां प्रति धिक । संगमोऽन्या कंठ भुक्तवान् । रात्रौ च तस्य विसूचिका जाता । ततो मत्वा साधुदानपुण्ययोगेन स राजगृहनगरे गोभद्रनामव्यवहारिणः मुभद्रानामभार्यायाः कुक्षौ पत्रत्वेन समवतीर्णः । फलितणालिक्षेत्रस्वप्न-दर्शनतस्तस्य शालिभद्र, इति नाम दत्तं । अनुक्रमेण स विद्यामभ्यस्य यौवनं प्राप्तः । पित्रा च द्वात्रिंशत्कन्याना पाणिग्रहणं कारितः । ततो गोभद्रधष्ठिना श्रीमहावीरसमीपे दीक्षा गहीता । निर्मलं चारित्रं च प्रतिपाल्य स देवलोके गतः । तत्रावधिज्ञानेन शालिन्द्र द्वष्टवा मोहवशेन तत्पूर्वपण्याकर्षणेन वा प्रतिदिनं स दिव्यवस्वाभरणानि शालिभद्राय प्रेषयति । तामध्ये त्रयस्त्रि
