________________
।॥२३॥
याख्या-कमा अटा र कारया दतं दानं येन, तत्कीदृशं दानं ? जन्मांतरे गृहीतानि पुण्यकृत्पानि यस्मात् तन्महिम्ना तीर्थकरचक्रवर्तीऋद्धि प्राप्तः श्रीशांतिनाथः ।।६।। विशेषार्थ: कथानकाद् ज्ञातव्यो यथा
___जंबूद्वीपे पूर्वमहाविदहे पुष्कलावतीविजये पुष्करिण्यां नगर्यां धनरथतीर्थकरो राज्यं भुनक्ति । तस्य प्रीतिमतीमनोहयाख्ये द्वे भार्ये, प्रीतिमत्या मेघस्वप्नसुचितो मेघरथनामा पुत्रो जातः, मनोहांश्च रथस्वानसूचिनो दृदुरथनामा पुत्रो जातः । अनुक्रमेण तौ यौवनं प्राप्तौ। मेवरथस्य प्रियमित्रामनोरमाख्ये द्वे भायें आस्तां, दृढ रथस्यापि सुमतिनाम्नी भार्या जाता, मेघरधस्य नंदिषेणमेघसेनौ पुत्रौ जातो, दृढरथस्य च रथसेननामा पत्रोऽभूत् । बालांतरे घनरथतीर्थकरेण वार्षिकदानं दत्वा मेघरथाय ज्येष्ठ पुत्राय च राज्यं दत्वा दीक्षा ग्रहीता । केवलज्ञानं प्राप्य तीर्थ स्थापयित्वा धनरथभगवान् मोक्षं गतः । अथ मेघरथो राज्य पालपति । सुश्रावकत्वेनाष्टमी वणि पौषधानि करोति, जिनानां चाऽविराधित्वेन पालयति ।
अशैकदा पौषधशालायां पौषधं कृत्वा सर्वान राज्ञःप्रति स धर्मोपदेशं ददाति । इतस्तत्रैक: पारापतः कंपमानः सन् तत्रागत्य तस्योन्संगे स्थित्वा मनुष्यभाषया ब्रूते-है मेघरथ राजन् ! त्वं मां रक्ष रक्ष ! इति श्रुत्वा गजा प्राह-स्वयं मा भयं कुरु ! तावता तत्सृष्टे एक: सिंचाणक: समागतः कथयितुं लग्नश्च-हे राजन् ! मा मद्भक्ष्यं देहि । राजा कथयति-हे भद्र ! शरणागतः कथं समयते ! अन्यत्र परप्राण: स्वकीयप्राणा न पोषणीयाः । पुनहें पक्षिन ! तव पक्षकदेशग्रहणाकर्षणादि ते पीडा जायते तदान्येषां तत्प्राणविनाशात्कथं पीडा न
