________________
।।२५३1
तत् श्रुत्वाऽनन्योरायः ओष्ठी तस्य नटनायकस्य समीपे गत्वा कथयामास-हे नट ! त्वमिप्सितं द्रव्यं गृहीत्वापि तव पुत्रीं मम पुत्राय समर्पय तेनोक्तं-है शोष्ठिन् ! कन्यादानाधिगतं द्रव्यं नाहं स्वीकरोमि, परं यः कोऽपि मम गृहजामाता भविष्यति तस्मै मे कन्यामहं दास्यामि, चेतव पुत्रस्य तथेच्छा भवेत्तहि मम पुत्रीमपि तस्मै समर्पयिष्यामि ।
तत् श्रुत्वा चिंतातरः श्रेष्ठी गहे समागत्य पुत्र प्रति कथयामास-हे पुत्र ! मया स नटनायको वहया लोभितोऽपि निजपुत्री नार्पयति, कथयति च यो मम गृहजामाता भविष्यति तस्यवाहं पुत्री दास्यामीति । तत श्रुत्वेलापुत्रेणोक्त-हे पितरहं तथैव करोमि ममाज्ञां देहि । नोचेदहं प्राणत्यागं करिष्यामीत्युक्त्वा तित्रादिकुटुंबिभिर्वहु निवार्यमाणोऽपीलापुगो नटेभ्यो मिलितः । नटोप तस्य निजपुत्री समय तं च गृहज मातरं कृत्वा रक्षितबान क्रमेणेलापुत्रोऽपि तया नटपुत्र्या सह विविधभोगान् भुंजानो वंशोपरि खेलनादिसकल नटकलाप्रवीणो बभूव ।
अथ स नटनायको निजकुटुम्बयतो नगरे नगरे भ्रमन् क्रमेण बेनातटनगरे समायातस्तत्र च तेन नटकटम्बन राज्ञोऽने नत्यं प्रारब्धं । तदवसरे राजा निजरपयौवनलावण्यादिगुणगणजितनाकिनितंयिनीमिलापत्रभार्या दृष्ट्वा मोहितो मदनशरवव्याकुलीभूतश्रितयामास, चेदसाविलापुत्रो वंशाग्र भागात्पतित्या म्रियेत तदाहमेतां सुन्दरी लन्धुं समर्थो भवेयमिति विचित्य तेनेलापुत्राय कथितं-हे नटोत्तम ! त्वं वंशाग्रे गत्वा पट्टोपरिस्थो निजाः सर्वाः | कला: प्रदर्शय । ययाहं तुष्टीभय तुभ्यं भरिदानं यच्छामि । तत् श्रुत्वा द्रव्यलोभाभिभूतेनेलापुत्रेण तथैव कृतं ।
शा॥२५
