________________
भाव '
दानादि
कुलक
।।२३६
अर्थक: सागरदत्तनामा सार्थवाहोऽरविदमुनि युतः संघसहितोऽष्टापदयात्रायै प्रयाणमकरोत् । क्रमेण म संघः प्रयाणं कुर्वन विध्याचलाटव्यामेकस्य सरसस्तीरे समत्तीर्णस्तदेषो हस्ती हस्तिनीयतस्तत्र जलपानार्थ समायातस्त
कृलकम् दृष्ट्वा संघलोका भीता: पलायितुं लाना: । अविदमनिम्त लौव कायोत्सर्गध्याने स्थितस्तस्य प्रभावतश्च म गजः शांतो जातः । ततो मुनिना ज्ञानेन तमुपलक्ष्योक्तं हे मरुभूते ! कि त्वं मामा विदं नोपलक्षमीत्युकवा मुनिना
पावजिन सर्वोऽपि पूर्वभववृत्तांतस्तस्मै कथितस्तत् श्रुत्वा हस्तिनीयतस्य हस्तिनो जातिस्मरणज्ञानं समुत्पन्न । ततश्ताभ्यां कथा देशविरतिर्गहीता।
अथ कमठतापसः क्रोधाध्मातास्मार्तध्यानतः कालांतरे मत्वा विध्याचलाटव्यां सो जातस्तत्र मरुभूतिजीव हस्तिनं दृष्ट्वा तस्य पूर्ववैरमुल्लसितं । तेन दंशितो हस्ती विधिनानशनं विधाय कालं कृत्वा सहस्रारदेवलोके सप्तसागरोपमायुर्देवः समत्पन्न: ।। इति तृतीयो भव ॥
सा हस्तिन्यपि प्रांतेऽनशनं विधाय द्वितीयदेवलोके देवांगना जाता । इतोऽसौ सर्पस्तत्र बहुजीवघात विधाय मृत्वा पंचमे नरके गतः । अथ पूर्वमहाबिदेहे सूकच्छविजये वैताळ्यपर्वते तिलकापुर्या विद्यद्गतिनामा
।२३६॥ विद्याधरनृपो राज्यं करोति, तस्य तिलकावत्यभिधाना राज्ञी वर्तते । अथ स गजजीवो देवलोकाच्च्यूत्वा तस्या - राश्याः कुक्षौ किरणदेगेत्यभिधानपुत्रटेनोत्पन्नः । क्रमेण यौवनं प्राप्ताय तस्मै पित्रा पद्मावत्यभिधाना राजपुत्री परिणायिता । तया सह स किरणवेगोऽनेकसूखानि भनक्ति । अर्थकदा तत्र श्रुतसागराभिधानो मुनिः
