________________
तपः कुलकम्
दानादिकूलकवृत्ति:
जंबुकुमार
।।२१८।।
समागत्य स्वकीयोचपीनस्तनी तुबयंती जलकल्लोलान वगाहमाना सखीभिः सह विविश्वनर्म केलिकून हलोपेतबचन बिलासेमिनामपि सा काममा जनती चापल्यापेतनरंगिणीसखीकृततरंगहरतालिंगनं स्वीकारांती, परिहितकमात्रांतरीया विसस्तकेशराशा धौताधरपल्लू व रागा तत्कालं रतोच्छितप्रमदेव सा दुर्मिला नदीमध्ये जल की डां चकार । इतस्तां तथाविधा निरीक्ष्य कामानिलप्रेरिती युबैकस्तस्याः समीपमागन्योवाच-हे सुभगे ! तेऽहं सुस्नातकुशल पृच्छामि, मदनातुरया तयाप्युक्तं मम सुम्नानपच्छकस्यहं समीहितं पूरयिष्यामि ।।
अथ क्रमेणोपायतस्तस्य स्वर्णकारस्य गृहपष्ट वाटिकायां रात्री तयोः संबंधो जातस्तत्रैव च तयोनिद्रा समागता । लघुचितार्थमुत्थितेन श्वशुरेण तत्र परम्परालिंगनपूर्वक निद्रावश प्राप्तौ तौ दृष्ट्वा विस्मितेन गृहांतरागतेन पुत्रस्तु निजस्थाने एकाक्येव निद्रितो दृष्टः । तदा तेन चितितमस्या दःगीलाया इमं वृत्तांतं प्रभाते चेत्तस्य कथयिष्यामि तहि स नैव मानयिष्यतीति विचित्य सेन शनस्तस्याः पादतो नुपरमभिज्ञानार्थमुत्तार्य गृहीतं, तावता विनिद्रया तया चतुरया कुलटया श्वशुरः समुपलक्षितः ।
अथ श्वशुरगमनानंतरं तया जाराय कथितमावयोवत्तांतोऽयं मे श्वशुरेण ज्ञातोऽस्ति 1 अथ प्रभातेऽहं यक्षा शोभनयक्षपूजाय गच्छेयं तदा त्वया कृत्रिमाथिलीभूय ममालिंगनं सर्वजनमध्ये पथ्येब देयं । इत्युक्त्वा जारं विसर्य सा गृहमध्ये पतिपार्श्वे समागता । भर्तारं गतनिद्रं विधाय तयोक्तं हे स्वामिन्नत्रातपातुराया मामद्य निद्रा नायाति, अत आवां वाटिकायां गत्वा निद्रां कुर्वः । सरलेन देवदिन्नेन तत्प्रतिपद्य तथैव कृतं । क्रमेण स च तत्र निद्रा
॥२१८
