________________
1॥२१७
केचिन्नपसेवकाः समागताः, ते च तां भव्यरूपामेकाकिनी स्त्रियं दृष्ट्वा गृहीत्वा राजेऽर्पयामासुः राज्ञा च सा पट्टराज्ञी कृता । इतोऽसौ वानरः केचिद्योगिना गृहीत्वा नयाँदिकलाकुशलो विहितः । किदिवसानंतर स योगीवानरयुतस्तस्य नृपस्य पार्श्वे द्रव्यार्य नर्तयन् समायातः । तत्र नृपार्धासनस्यां निजभार्या दृष्ट्वा वानरो रुदितं लग्नस्तदा राज्योक्तं हे वानर अति लोभतोऽविचारितं कायं कृत्वा प्राणी पश्चातापं प्राप्नोत्येव । तथैव हे स्वामिन ! त्वमपि पश्चातापं प्रयास्यसि । जंबकुमारेणोक्तमहमंगारकारक इब नास्मि । यथा कश्चिदंगारकारको ग्रीष्मकालेंमारकरणार्थमटवीमध्ये प्राप्तो जातश्च तृपातुरः । ततो जलार्थ बहुभ्रमणं कुर्वता तेन स्तोक जल बहुलक ईमयुतं पल्वल दृष्ट । तत्कदमयुतं पानीयं जिह्वालेहनपूर्वकं पीत्वापि स तृप्तो न जानरततोऽग्रे गन्धरमूर्छया पतितः । स्वप्ने च | तेनानेकतडागपसमुद्रा अपि जलपानतो निर्जलीकृताः, जागतोऽसौ पातुरमेवात्मानम पारत् ।
एवं हे कामिनी ! कर्दमयक्तजलतुल्यभवद्भोगनहि तृप्तीभवितुमिच्छामि । तदा पद्मसेनयोक्त-हे स्वामिन् ! स्वं नूपुरपंडिताशृगालकथां शृण । यथा राजगृहनगरे देवदत्ताभिध: स्वर्णकारोऽवसत । तस्य पुत्रो देवदिन्नाभिधस्तस्य भार्या च दुगिलाभिधा । सा सुंदररूपलावण्ययौवन धुपेता निजव टाक्षशरोणि भिर नेकतरुणपुरुषचित्तपक्षिण: पातयंती नगरे स्वच्छंदतया भ्रमति । अर्थकदा सा प्रोप्मता स्नानार्थ तटिनीतटप्राप्ता सकलांगपरिहितस्वर्णरत्नासूषणाजलदेवीबाशोभत । मदनगधगजेंद्र कुंभस्थलाविव मुक्तमालालंकृती जगजयसमुद्यतमकरध्वजमहीधरगिरिदुर्गाविब ‘पयःप्रबाहोत्पत्तिस्थानो निज स्तनमंडलो दर्शयंती सा शनै.शनै: स्वकीयकंचुक मुत्तारयामास । ततो नदीजलमध्ये
२१७॥
