________________
धी
दानादिकुलक
वृत्तिः
॥२१.२॥
अथ वटवृक्षोपयक मधुच्छत्रमस्ति । ततो मधुमक्षिका उड्डीय तच्छरीरे दंशान् ददति, परं मधुच्छत्रतो | झरन्मधुचिदुस्तस्य मुखे पतति । तदास्वादनलोलुपोऽयं सर्वमपि पूर्वोक्तं दुःखं विस्मरति । इतः कश्चिद्विमानस्थेन
13
कुलकम् विद्याधरेण तत्रागत्य कथित-भो पुरुष ! स्वामहमस्माददुःखानिष्कासयामि ततस्त्वं मम विमाने समागच्छ । तेनोक्तं स्तोकान्मधुविनास्वाद्यागमिष्यामि । तत् श्रुत्वासी विद्याधरो गतः । अथ हे प्रभव! त्वमस्य दृष्टांतस्योपनयं शृण? पुरुषसहशोऽयं संसारिजीवः, संसाररूपेयमटवी, कूपो हि मनुष्यजन्म, मृत्युरूपो गजः, नरकतिर्यम्गति.
जंबुकुमार
कथा रूपावजगरी, चतुःषायरूपाः सर्पाः, शाखारूपमायुः, मूषको हि कृष्णशुक्लपक्षी, मक्षिकारूपशोकवियोगादिदु खानि, मधुबिदुरूपं च विषयसुख, विद्याधररूपश्च सद्गुरुजें वः । अतो है प्रभव ! प्रभातेऽहं श्रीसुधर्मस्वामिपावें दीक्षा गहिष्यामि । प्रभवेनोक्तं-हे मित्र! मातृपितभार्यादिसबंधिनेहः कथं तब मानसं नाीकरोति ? जब कुमारेणोक्तंहे प्रभव ! एवंविधाः संबंधाः संसारेऽनेके जायते । तत्त्वतोऽयं जीव एकाक्येवास्ति 1 कुबेरदत्तवयो बहनेहं करोति स कर्मणा बद्ध यते । तयाहि-मथुरानगर्या कुबेरसेनाभिधगणिका बहुनटविट: सह भोगादि भुनक्ति । सैकदा गभिणी जाता ।
॥२१२।। तया गर्भपातनायानेके उपायाः कृताः परं गर्भो नो पतितः । अनुक्रमेण च तया युगलं प्रसुतं । तयोः करांगुल्योः । कुबेरदतकुबेरदत्ते अभियानांकित मुद्रिके समारोप्य काठटायां च तो संस्थाप्य सा पेटी यमुनामध्ये प्रवाहिता । प्रभाते द्वाभ्यां व्यवहारिभ्यां स्नानाथ नदीतटगताभ्यां दृटा, गृहोता च ताभ्यां विभागीकृत्य । गृहमागत्य तौ
