________________
बाली ततो निष्कास्य निजसंतानवन्पालयामासनुः । क्रमेण यौवनं प्राप्ती तो परम्पर परिणायिती ।
अर्थकदा कुबेरदसकरांगुलिस्थां मुद्रिकां दृष्ट्वा शंकितया कुवेरदत्तया कथंचिन्मानापितभ्यां स्वकीयभ्रात॥२३॥
भगिनीसंबंध विज्ञाय वैराग्येण दीक्षा गृहीता, तपसा च तस्या अबधिजानं समुत्पन्नं । इतः कुबग्दना व्यापारार्य मानना मथुराया गतस्तत्र च देवयोगेन तस्य निजमात्रा कुवेरसेनया सह संबंधो जातः, प्रसूतश्च नायकः पत्रः । अय कुतेरदत्ता ती तनयं निजजानेन विज्ञाय मथुरायां कुबेरसेनागहे समागता । तयोः प्रतिबोधाय च तं बालमहादविधसंबंधसुचक वचनापतगीतरुल्लापयंती विनोदमकारयत् । तत् श्रत्याश्रयं प्राप्ती नौ डायपि मुद्रिकाभिनान. दर्शनपूर्वक सा प्रतिबोधयामास । तदा कुबेरदत्तेन दीक्षा गृहीता, कुवेरसेनया च सम्यक्त्वं गृहीतम् । अतो है प्रभव ! संसारमध्येऽनेकविधाः संबंधा भवंति, संबंधिपंजरबद्धा शुका इब विद्वांसोऽपि जना मोक्षसुखं न प्राप्नुवति। प्रभवेणोक्त-हे मित्र ! लोके कथ्यते यद्विना पुत्रेण प्राणी दुर्गति प्राप्नोति नत्कथं ? जंवृकुमारणोक्तं शृणु ? ताम्रलिप्यां नगर्यामको महेश्वरदत्तास्यः सार्थवाहो वसति, तस्य गांगिलाभिधा भार्या, सा दु शोला परपुरुषासक्ता बभूव ।
अर्थकदा महेश्वरदत्तमातापितरो मृत्वा तस्मिन्नेव नगरे क्रमेण शुनीमहिषो जाती । एकदा महेश्वरदत्तेन निजभार्या गांगिला परपुरुषेण सह बिलासं कुवैती दृष्टा, ततः ऋद्धन तेन स पुरुषो ब्यापादितः । म च गांगिहलकध्यानतो मृत्वा तस्या एव गर्भ स्ववीर्येण समुत्पन्नः । क्रमेण तया स बाल: प्रमूतः । पुत्रप्रसवतो गांगिलापि
भर्तुः सादरा जाता । महेश्वरदत्तश्च तं बालं निजपुत्र जानन् निजोत्संगे संस्थाप्यामदानंदमनुभवति । अथ निज.
।।२१३॥
ALL
