________________
दानादिकुलक
वृत्ति:
॥१९०।
पराधं च क्षमयित्वेद्रकृतप्रशंसादिवृतांतं तस्मै निवेदितवंतौ । ततस्तो सम्यक्त्वमादाय निजस्थाने जग्मतुः । तप एवं नंदिषेणमुनि दशवर्षाणि यावच्चारित्रं प्रपाल्य प्रांतेऽनशनं विधाय स्खीवल्लभत्वनिदानं कृत्वा मृत्वा
कुल कम् सप्रगदेवलोके देवो जातः । ततश्च्यत्वा शौरीपुरेंधकवृष्णिनुपस्य स बसुदेवाख्यपुत्रस्नोत्पन्न: । पूर्वकृतनिदानतस्तस्य रूपमत्यदभुतं स्त्रीजनबल्लभं जातं । मनोहररूपलावण्यापेतं तं निरीक्ष्य निखिलनगरनार्यस्तस्योपरि मोहं
वसुदेव
कथा प्राय गृहकार्याप्यपि त्र परित्यज्य पतिवचनमप्यनादृत्य तस्य पृष्टे एव भ्रमणं चक्रुः । तदा नगरलोकस्तस्य वृद्धभ्रातुः समुद्र विजयनृपस्य पार्श्वे समागत्य तद्वत्तांतं च कथयित्वा विज्ञप्त-हे स्वामिन् ! वसुदेवो गृहमध्ये एव संरक्षणीय: । नपेण नगरलोकाः मुन्मानाश्वासनपर्वकं विसजितास्ततो यदा वसुदेवः प्रणामाय समुद्र विजयपावें समागतस्तदा नपस्तमुत्संगे संस्थाप्य मिथवचनैः कथयामास हे वत्स ! त्वं कथं दुर्बलोऽसि ? बहिरातपादिषु मा भ्रम । गृहांतरेव विनोदान् कुरु । वसुदेवोऽपि तदंगीकृत्य गृहे एव तिष्ठति ।। अर्थकदा ग्रीष्मत। शिवादैव्या चंदनभृत्स्वर्णभाजन दासीहस्तेन विलेपनकृते राज्ञे प्रेषितं । बालचापल्यतेति
X ॥१९॥ राले यमुदेवेन दासीहस्तानद्गृहीत्वा त मध्यस्थं चंदनं निजशरीरे विलिप्तं । दास्योक्त-यदि स्वमीदृशश्चपलोऽसि । तर्खेत्र गृहकारागारे क्षिमोऽस्तीत्युक्त्वा तया तस्मै सर्वलोकवार्ता कथिता । तत् श्रुत्वा हृदि दूनो बसुदेवो भ्रातृकृतापमानतो निशायामेकं मतकलेवरं चितायां प्रज्ज्वाल्य "वसुदेवोऽग्नौ प्रविश्य मृतः' इति च तत्र लेख लिखित्वा नगरानिर्गत: । प्रभाते राजा तद्वत्तांतं विज्ञायातीवनस्तस्य प्रेतकार्य कृतवान् ।
