________________
तपः
श्रा दानादि
कुलकमा
कुलक
वृत्तिः
॥१८६।।
समागती । राजद्वारे च समागत्य द्वारपालं प्रति कथयामासतुहें द्वारपाल ! त्वं राजानं कथय यद्भवद्रपदर्शनोस्कंठया द्वौ द्विजौ परदेशात्समागतौ स्तः । यद्याज्ञा चेतहि आगच्छेनां । द्वारपालनापि तथैव विजप्तो राजा ताबाह्वयामास । अथ तदवसरे राजा स्नानक रगतत्परोऽभूत् । तस्य रूपं च दृष्ट्या द्विजीभूती तो देवी हर्ष संपाप्यद्रोक्त है
मनकुमा तथ्य मेव मन्यमानः तस्य प्रशंसामकुर्वतां । सदा चक्रिणोक्त-भो द्विजो ! शंगाराद्याडंबरयुतोऽहं यदि सभायामा
कथा गच्छामि तदैव युवाभ्यां मम रूपं बिलोकनीयं । ततस्तो द्विजरूपौ देवा बन्यत्र गतौ. अथ चक्री सविशेषं शंगारादियुनः सभायां सिंहासने समुपविश्य तौ द्विजो चाहय कथयामास-भो द्विजौ ! अधुना ममाद्भुतं रूपं युवा विलोकयतं । तदा ताभ्यां चक्रिशरीर रोगावलं विलोक्य शिरो धूनितं । राज्ञा प्रोक्तं, युवाभ्यां शिरः कथं धूनितं? ताभ्यामुक्त-हे राजन् ! तव शरीरे सप्त महारोगाः समुत्पन्नाः संति, तेन तव रूपं च नष्टमस्ति । चक्रिणोक्तं-युवाभ्यां तत्कथं ज्ञात ? तदा ताभ्यां निजदेव रूपं प्रकटीकृत्येंद्रकृतप्रशंसादिवृत्तांतो निरूपितः, तत् श श्रुत्वा चक्री वैराग्यमासाद्य पुत्राय च गज्यं दवा विनयंधरगरिपार्श्वे चारित्रं मग्राह 1 षष्टपारणके च शीत
K॥१८६ लानप्राप्तितोऽस्य शरीर ज्वरादिषड़रोगा: प्रादुर्भतास्तथापि देहममत्व रहितोऽयं सनत्कुमारराजधिर्मनसायदुनो विविधतपांसि कुर्वन् शुद्ध चारित्रं पालयामास । क्रमेण तपोबलेन तस्य खेलोषध्यादिमहालब्धयः समुत्पन्नास्तथापि गतदेहममत्वोऽसौ महषिनिजरोगचिकित्माकरणेच्छर्न बभूव । इत: सौधर्मेद्रेण पुनः सभामध्ये शरीरनि:स्पृहताविषये
IAS
