________________
।१८।।
सनत्कुमारगजः प्रशंसा कृता, तदा पूर्वोक्तावेव देवो वैद्यरूपमाधाय तम्य पावे समागत्य तच्छरीरगतरोगचिकित्तार्थ प्रार्थयामालतुः । तदा मुनिनोक्तं-यदि युवां भावरोगध्वंसने समर्था तदेव मे चिकित्सा कुरुतं । तत् श्रुत्वा ताभ्यामुक्त तद्विपये आवां नैव समर्थी । तदा मुनिना तबो विस्मय करणार्थ निजकुष्टविनष्ठांगुली निज. मुखनिष्टीवनेन स्प ट्दा गुवर्णवों कना । तद् दृष्ट्वा ताभ्यां निजरूपं प्रकटीकृत्येंद्रकृतप्रशंसादिवृत्तांतः कथित-80 स्ततो मुनि नन्दा नौ निजभाने मनौ : समानांतर ते मऽपि रोगाः स्वयमेव मुनिशरीरता दुरीभूताः । एवं वर्षलक्षं यावन्निर्मलं चारित्रं प्रपाल्य तृतीयदेबलोके स सनत्कुमारेंद्रो जातः । एकावतारे च मोक्षं गमि-6 व्यति ॥ इति श्रोतप कुलके सनत्कुमारचक्रिकथा ।। गोवंभगभगरिभणी-बंभिणीघायाइगरअपवाइ । काऊणवि कणयंविव, तवेण सुद्धो दढप्पहारी ॥६॥
व्याख्या-गौद्धिजो गर्भा गभिणी, ब्राह्मणी, एतेषां चनर्णा धातादिरूपगपापानि कृत्वापि यो हाहारिनामा चौरः कनकमिव तपसा शुद्धो जात: ॥६।। दृढप्रहारिकथा चेन्थं--
॥१८७॥ कस्मिंश्चिद्ग्रामे एको ब्राह्मणोऽवसत् 1 तस्य पुत्रो नोतिरहितो लोकैः सह युद्धयते । तदा लोकपत्कारतो दुर्गपालेन स नगराबहिनिष्कासितः । ततो निःसृत्यासौ चौरपल्ल्यां गतः । पलिपतिना च स पुत्र इति कृत्वा रभितः । धारयादिषु च लोकानां हडप्रहारदानात्स दृढप्रहारीति लोके विरुयातो बभव । पल्लीपतिमरणानंतरं स पल्लोपतिर्जातः ।
