________________
॥१८
समवमरणे हाटे सति केवलमुत्पन्नम् ।
अथ श्रीगौतमेन विवर्षाणि यावत्प्रभमेवां विधाय चतुर्मानयतेनापि प्रभोः प्रश्नपूर्वकमने के संशया निवावरिताः । अथांत्यचतुर्मासेऽपापायां स्थिनेन प्रभशा निज निर्माणसमयं विनाय देवशमद्विजप्रतिवोधायासनगाम श्रीगौतमः
प्रषितः । तं प्रतिबोध्य प्रभाते समागच्छन् श्रीगौतमो देवोक्तश्रीवीरनिर्वाणवार्तामाकर्ण्य क्षणं शून्यचित्तीभूय बालबदनेकान विलापानकरोत् । ततस्तेन वितितमहो वीतगगास्तु निस्नेहा एव भवति । अहं तु मुव मोह करोमीत्याद्यनित्यभावनां भावयता केवलनानमामादितं । इंद्रादिभिश्न तस्य महोत्सवः कृतः । सहस्रपत्रकमलं चासनीकत्य तेन देशना दता । एवं द्वादशवर्षपर्यतं केवलिपार्य पालयित्वा भारगिरी संस्तारकं विधाय स मोक्ष गत: ।। इति श्रीतप.कुलके श्री गौतमगणधरकथा ।।
सोहइ सणकुमारो, तबबलखेलाइलद्धिसंपन्नो । निधअक्सवलयंगुलि, सवण्णसोहं पयासंतो ।।५।।
व्याख्या स श्रीसनत्कुमार की शोभते, यस्तपोबलेन खेलादिलब्धिसंपन्नः श्लेषमादिलब्ध्युपेतः सन केवलं | मुखवारिणा स्वांगुली विलिय देवानां पुरः सुवर्णशोभामप्रकाशयत् ॥५।। सनत्कुमार वृत्तांतस्त्वित्थं
कुरुदेश हस्तिनागपुरे नगरेऽश्वसेनाभिधो राजा, सहदेवी च राजी । तयैकदा चतुर्दशमहास्वप्नसूचितः मनत्कुमाराद्वयम्तनयो जनितः । क्रमेण यौवनाभिमुखस्य तस्य प्रधानपुत्रमहेंद्रसिंहेन सह प्रीतिर्जाता । अथ कदाचिदसो सनत्कुमारो विपरीतशिक्षिताश्वारूढो महाटव्यां प्राप्तः । पित्रा तस्य शुद्धिकृते बहुपायाः कृताः परं
