________________
श्री
तपः कुलकम्
दानादिकलकवृत्ति:
गौतम स्वामी वृत्तांतः
॥१८०।।
समुपविष्टास्तदाश्चर्य प्राप्लेन गौतमस्वामिना प्रभुः पृष्ट:-हे भगवन्नते केवलिपर्षदि कथं समुपविष्टा: ? प्रभुणोक्तं तेषां केवलज्ञानं समत्पन्नमस्ति. तदा गौतमेन तान् क्षामयित्वा स्वामिनं प्रत्युक्तं हे भगवन् ! मम केवलज्ञानं कदा समुत्पत्स्यते ? प्रभणोक्तं तवापि समत्पत्स्यते । गौतमेनोक्तं-तस्य चिन्हं कथयत । प्रभुणोक्त-यः कोऽपि निजतपोलन्धिबलेनाष्टापदयात्रां करोति रात्री च तत्रैव वसति स मोक्षं गच्छेत् । तत् श्रुत्वा कौडिन्नदिन्नसेबाला. ख्यास्त्र यस्तापसाः प्रत्येक पंच शतशिष्यपरिक्त्ता अष्टापदाग्रे समाबाताः । तत्रैकोपवासकारिणः प्रथममेखलायां, पाट- | तपःकारिणो द्वितीयमेखलायामाटमतपःकारिणश्च तृतीय मेखलायां स्थिताः । परं ततोऽग्रे गंतुं शक्ता न बभवः । इत: श्रीगौतमस्वामिनं दृढपुष्टशरीग्युतं तत्रागच्छेतं विलोक्य ते चितयामासुरेषः श्रीगौतमः शरीरभाकांत : कथमुटवं गमिष्यतीति न्तियतां तेषां पश्यतामेव निजतपोलब्ध्या श्रीगौतमः क्षणकमध्येऽप्टापदोपरि संप्रामन्तव 'जर्गाचतामणीति' चैत्यवंदनं विधाय स जिनालयाबहिर्निशायां तवैव स्थितः । प्रभाते तत्र मिलितानां विद्याधरदबानां पर्षदि तेन देशना दत्ता । तदा तायातश्रीववस्वामिनीवतिर्यजंभकदेवः पुष्ट शरीरं श्रीगौतमस्वामिन निरीक्ष्य हसितो यन्मुनयोऽपि किमीदृशाः पुष्टदेहा: संभवंति ? तदा श्रीगौतमेन तस्याभिप्राय विज्ञाय कंडरिकपुंडरीकसंबंधमाख्याय तत्संदेहो दुरीकृतः । पश्चात्तेन देवेन क्षामितं । ततः पश्चाद्वलमानेन श्रीगौतमेन पंचशततापसानां दीक्षा दत्ता. तथाऽक्षीणमहानशीलब्ध्या पात्रमेकं क्षीरेण भृत्वाष्टमतपःकारिणां तेषां साधूनां पारणं कारितं । तत्र च तेषां केवलज्ञानं समुत्पन्न, द्वितीयपंचशतानां च पथि केवलं समुत्पन्नं, तृतीयपंच शतानां च प्रभु
ARNE
