________________
। १७९।।
छठ्ठे छण तब, कुणमाणो पदमगणहरो भयवं । अक्खोणमहाणसीउ, सिरिगोयमसामिउ जयउ ||४||
व्याख्या-पष्टं पप्टेन तपसा पारणं कुर्वन् प्रथमगणधरः श्रीगीतमस्वामी भगवान् अक्षीणमहान सीलब्धितो जयतु | लब्धिवान्मुनिर्यद्वस्तुमध्ये यावन्निजदक्षिणांगुष्टं धारयति तावत्तद्वत्वक्षीणमेव भवति, स्वयं भुक्तं सति च तत्क्षीय, सहावी || || अथ श्रीगोतमस्वामी वृत्तांतस्त्वित्यम्
मगधदेशे गोवरग्रामे वसुमतिनामको धनाढ्यां द्विजो वयति । तस्य च पृथ्व्यभिधाना भार्या वर्तते । तत्कुक्षिसंभवा इंद्रभूतिरग्निभूतिर्वायुभूतिश्चेति त्रयः गौतमगांत्रिया पुत्रा आसन् । इतोऽपापायां नगर्या मोमिलद्विजकारितयज्ञे ते इंद्रभूत्याद्या एकादश यात्रिका द्विजा निजनिजशिष्ययुता मिलित्वा यज्ञं कुर्वति । तदा तत्र मह सेनवनखण्डे श्रीवीरप्रभुः समवसृतो देवैश्व समवसरणं रचितं । तं महिमानं दवेंद्रभूतिः प्रभुं सर्वज्ञमश्रबन् निजपंचणत शिष्यपरिवारयुतः प्रभुममीपभागस्ततः स्वामिना तन्मनोगतां जीवसबंधिमंशयो दूरीकृतस्ततस्तेन वराभ्य मासाद्य निजपरिवारसह प्रभोः समीपे दीक्षा गृहीता । एवं च तैः सर्वेरप्येकादशयाज्ञिकद्विजः प्रमीः समीपे निजसदेहान् दूरीकृत्य निजनिजपरिवारयुतदक्षा गृहीता | इंद्रभूतये च प्रभुणा गणधरपदवी दत्ता । तेन द्वादझांगी रचिता क्रमेण च स श्रीगोतमस्वामी चतुर्ज्ञान महालब्धिवान्महातपस्वी पष्ठं षष्ठ्ठेन पारणं करोति । एकदा श्रीगोतमस्वामिना चंशयामागत्य शालमहाशालादीनां प्रतिबोध्य दीक्षा दत्ता । तैः सह स यावन्महावीरप्रभुपाचं समायाति तावतेषां नवदीक्षितानां केवलज्ञानं पथि समुद्भूतं । ते च तत्रागत्य केवलिपद
XCHORE
।। १७९
