________________
दानादिकुलक
बृत्ति:
सुदर्शन
॥१५२।
अर्थकदा वर्षाकाले तस्मिन् गोमहिष्यादियुते बने स्थिते सति नद्यां जलपुरं समागतं । तदा पशवस्तु शील तरित्वा पटपारं प्राप्ताः । सुभगस्तु तटिनीतटस्थित एव चितयति मम पार्श्वे या गगनगामिनी विद्या वर्तते, कुलक तस्या अद्याहं परीक्षा करोमीति ध्यायन "नमो अरिहताणं' इत्युच्चरन्नद्या पपात । इतो जलांत:स्थखदिरकाष्ठा ग्रेण विद्धो मृत्वा नमस्कारध्यानमाहात्म्येनाहहामी कुक्षो पुत्रत्वेनोत्पन्नः । तस्या गर्भानुभावतो धर्ममयदोहदाः समुत्पत्राः । संपूर्णसमये पुत्रजन्म जातं । सर्वांगसुंदरं च तं दृष्ट्वा तस्य सुदर्शन इति नाम दत्तं । क्रमेण यौवनं प्राप्तोऽसौ |
कथा पित्रा मनोरमया कन्यया सह परिणायितः । जैनधर्मशिलागेकमानगेट ट्रेन गुरुसमीपे परस्ती भोगनियमो गृहीतः । अथ तत्रैव नगरे कपिवना मैकः पुरोहितो वसति, तेन सह सुदर्शनस्य प्रीतिर्जाता ।
अर्थकदा पुरोहितभार्या कपिला सुदर्शनस्य मनोहरं रूपं दृष्ट्वा मदनातुरा जाता । कपिले ग्रामातरं गते सति सैकदा सुदर्शनसमीपे समानत्य कथयामास-भो सुदर्शन ! तब मित्रशरीरेऽद्याकुशल मस्त्वतोऽसौ त्वा मिलनार्थमार्थमाह्वयति । तत् श्रुत्वा सरल: सुदर्शनो मंत्र्यगुणाकृष्ट इव द्रुतं तया सह मित्रगृहे समागतः। सुदर्शने गृहांत: समायाते सति कपिलया गहकपाटौं दत्तौ । सुदर्शनेन चितितं, नूनमेतद्ब्रह्मादीनामप्यगोचरं स्त्रीचरित्रं १५२॥ दृश्यते । इतः कपिला स्फारशंगारा नानाविधहावभावान दर्शयंती निजांगोपांगान प्रकटीकुर्वती मारविकाराविर्भावकलितविविववचनस्तस्मै भोगप्रार्थनां चकार । तदावसरजेन सुदर्शनेनोक्तं हे कपिले ! एतत्कार्य जगति कस्य प्राणिनः प्रियं नास्ति ? परं त्वया तु सर्वथ वायं मिथ्या प्रयत्नः कृतो यतोऽहं क्लीबोऽस्मि । तत् श्रुत्वा
Me
