________________
श्री दानादिकलक
वृत्ति:
॥१४०।।
वयमप्पागामिचतुर्मास्यां तस्या एव कोशाया गहे स्थिति करिष्यामोऽधिगमिष्यामश्च तां महापदवी गरुभ्य इति शीलनिश्चित्य ते त्रयोऽपि निजहृदयगतेानल मौनभस्मनाच्छाद्य चतुर्मासक्षणं प्रतीक्षमाणाः स्थिता: । क्रमेण तन्मनोऽभिलाषरज्ज्वाकष्टव चतुर्मास्यपि निकटं संप्राप्ता । तदा तेषां त्रयाणां मध्यादेकेन गत चतुर्मास्यां सिंहगहा निवासिसाधुना पूर्वकृताभ्यासवशास्त्र वेश्यामृगीप्रति सिहमिव मन्यमानेन नतिपूर्वक गुरवो बिज्ञप्ताः । हे भगवाहमप्यस्यां स्थूलभद्र चतुर्मास्यां निर्विकारः कोशाचे प्रयागृहे स्थिति करिष्यामि । तत् श्रुत्वा गुरुणा चिरितं ननमेष स्यूलभद्र महात्मन
कथा ईध्ययैव प्रेर्यमाणो तत्र यमनोत्सुको जातोऽस्ति । तत्र गतश्चासो कोमलकदलीस्तंभ इव वेश्यावश कंपितो मूलगुणोमूलितो ध्रव विशरारुतां गमिष्यतीति ज्ञानोपयोगतो गरुणा निश्रियोक्तं-हे महानुभाव ! एतदभिम्हःपारपारावारपारं प्राप्तुं ते सामर्थ्य में मानसे नानुमीयते। अतस्त्व मन्यमेवाभिग्रहं गृहाण । अथैवं गरूक्तवचनप्रदीप हृदयोद्भूतेानिलेन विधाप्य मानतिमिराबतलोचनोऽसौ वाचंयमः स्वछंदतया त्वरितच रण: संचरन कोशाबेश्यामहायटेऽपत्तत् । कोशाप्यनुमानतस्तं स्थूलभद्रेष्ययागतं विज्ञाय सम्मानपूर्वक तस्य निवासकते निचित्रशालामर्पयामास । षड्रसभोजनास्वादानंतर कोशापि तं प्रति पूर्वोक्तविधिना नत्यादिहावभाववचनविलासादीश्चकार । क्रमेण
||१४०।। च निशितकटाक्षेषुप्रहारस्तस्य चरणकरणात्मकलोहभित्तिमपि विदायं महासुभटीव सा वेश्या तन्मनोमहादुगें प्रविषय तस्य मूलोत्तरगुणद्रविणसं चयविनाशकृत्कामाग्नि प्रदीपयामास ।
तदेव कामज्वरपीडितोऽसौ त्रिदोषतां प्राप्त इव निजामूल्यरत्नत्रयविक्रयेणापि निजतापोप शांतये तस्या
--
