________________
।।१२३।।
रुपादिगुणगणंर्दासीकृतामरांगना दृष्टा । अथ तेन पृष्टो जिनदत्तोऽवदत्-यदि कोऽप्यस्यास्तुल्यरूपादिगुणोपेतोहासप्ततिकलानिपुणो बरी मिलिष्यति तदा तेन सार्धमहमेतस्या मे कन्याया: पाणिग्रहणं कारयिष्यामि । तत् श्रुत्वा तेन सेवकेनोक्त-मम शेष्ठिरलाकरस्यैकोऽजितसेनाभिधः कलाकलापनिपुणः पुरोस्ति । तत् श्रुत्वा दृष्टन श्रोष्ठिना स्वपुत्री संबंध करणा) निजपुत्रो जिन शेखराभिधस्तेन सार्थ तत्र प्रेषितस्तेन तत्रागत्य रत्नाकराय सर्वाबार्ता निरूपिता पाणिग्रहणं च मेलितं । ततो रहलाकरो निजपरिवारयुतो मंगलावत्यामागतः । महोत्सवपूर्बक जिनदत्तन निजपुत्रीशीलवत्याजितसेनेन सह परिणायिला । ततः पुत्रवध्ध्वादिपरिवारपरिवतो रत्नाव.र: पुनः रवन गरे समायातः । तत्राजितसेनः शीलवत्या सह विषयसुखानि भुजानः सुखेन तिष्ठति ।।
अर्थकदा रात्रौ सुखसप्तया तया नदीमध्ये कटिभागबद्धरत्नपंचकं मृतकं यातीति वदंत्याः शृगास्याः शब्दः श्रुत्तस्ततः शीलवती द्रुतं समुत्यायाधरात्रौ मस्तके घटं धृत्वा नदी प्रति चलित । जागरमाणेन श्वगुणार्धरात्रावपि तो बहिर्गच्छंती बिलोक्य चितितं, ननमेषा दुःशीला वर्तते । शीलवती तु नदीतीरे समागत्य मृतक च जल
IR१२३।। मध्याभिकास्य तस्य कटीतटाद्रनानि गृहीत्या सन्भुतकं शृगाल्य भक्षणाय समर्पितं । ततस्तुणं गहे समागत्य निजशव्यायां प्रसुप्ता । प्रभाते श्वशुरेण पुत्रादीनां तद् वृत्तांतं निरूप्यक: कूटलेखो लिखितो यच्छीलक्तीपिता शीलवती निजपाचे कस्मैचिदविलंबित प्रयोजनाय समाहूवयतीति । तल्लेखोदत शीलवत्यं ज्ञापयित्वा श्वशुररस्तामादाय प्रस्थितः । चतुरशीलवत्या श्वशुरादीनां मुखाकृतितस्तेषां तत्कपटपाटव निजहृदयगोचरी कृतं । अथ पथिगच्छंती तौ विश्रा
