________________
शील
कुलक
कला कर
अर्थकदा राजा मां प्रतीत्यादिष्टं, यदस्याः कलावत्या योग्यः कोऽपि राजकुमारो गवेषणीयः । तत् | दानादि
श्रुत्वाहं तस्याः प्रतिकृतिमादाय भवंतं च तद्योग्यं ज्ञात्वात्र समागतोऽस्पि । तत् श्रुत्वा मदनातुरमानसेन गज्ञोक्तवृत्तिः
हे दत्त ! येनाप्युपायेन मच्छिनधनचौरिकां तां दापय । दत्तेनोक्त-हे राजन् ! युष्मद्भिः सरस्वती समाराधनीया, यथा तच्चतःप्रश्नप्रत्युतरदानपूर्वकं सा भवतः सुलभा भवेत् । तत् श्रुत्वा राजा ब्रह्मवयं पालयन मरम्बनीममा
राधनतत्परो जातः । सप्तमे दिने सरस्वत्या प्रत्यक्षीभयोयतं-हे वत्स ! तव करस्पर्शनमात्रेणेव स्तभस्थपुत्तलिका म तच्चनुःप्रश्नामुत्तराणि दास्यतीत्युक्त्वा सा तिरोभूता । अथ शंखराजा हृदय गततत्प्रात्यभिलाषप्रेरितो दनमहिला
देवशालपर प्रति प्रस्थितः । शंख राजनं तत्रागतं ज्ञात्वा विजयसेन राज्ञा महत। वरेण नस्य प्रवेशमहोत्सवः कृतः । अथ नृपतिकारितस्वयंवर मंडपे दानशालायां भोजनाथिनो विधा इव कन्याथिनोऽनोऽनके राजानो मिलिता: 1 अथ श्वेतांबरोपशोभिता हृदयस्थितमुक्तमाला नानालंकरणालंकतांगोपांगा हस्तन्यरतवरमाला कलावती स्वयंवरमंडप विदग्धसखीयता समायाता । अथ प्रतिहारी जगाद-भपति सघला बोलजी, चार बोल सुविचार। कवण देव गुरु तत्त्व कुण, सत्त्व कहो कुण सार ।।१।। तत् श्रुत्वा केचिद्राजानो हरि केचिद्ब्रह्माणं केचिद्विष्णु देवं कथयति । गुरुतत्त्वसत्त्वादिस्वरूपवार्तामपि कोऽपि न जानाति । अथ शंखराज्ञा तत्प्रश्नोत्तरदानायं रतंभन्यस्त शालभंजिकोपरि स्वहस्तो न्यस्तः । तदैव सा जल्पिता येन पुरुषेण मम मस्तकोपरि हस्तो बिन्यरतरतस्य सत्पुरुषस्य महिम्नाह प्रत्युत्तरं यच्छामीत्युक्त्वा सोवाच-बीतराग देवो गुरु, पंचमहाव्रतधार । च्या धर्म ए तत्व छ, सत्त्वंद्रियजय
॥१
