________________
दानादिकुलकवृत्तिः
।।१०८।।
समभवत् । अथ पार्श्वस्थेन महेश्वरेण तवृत्तांतं कर्णगोचरीकृत्योक्तं-हे पितरौ ! युवां विपादं मां कुरुतं । अह
शोलमेव तत्र गत्वा केनाप्युपायेन तां परिणीय समागमिष्यामीत्युक्त्वा स शीघ्रमेव तत्रागत्य मातुलाय मिनितः । तत: । कले नेन विनया दिगुणगणमानलाटीनरं मनस्तथावजितं यथा ते सर्वेऽपि तस्योपरिहापोल्लसितहृदयाः संजाताः । महेश्वरोऽपि नित्यं निज शुद्ध भावेन देवगुम्बंदनादश्यकादिक्रियाभिजिनधर्माराधकः समभूत् । अथ तं तथाविधं जिन
नर्मदाधर्मपरायणं विज्ञाय मातुलेन तस्मै नर्मदासुन्दरी परिणायिता । कियत्काल ता स्थिन्वा स श्वशुराजया त मादाय
मुन्दरी
कथा निजनगरे समायातः । वधूसहितं निजतनयं समागतं दृष्ट्वा पितराबत्यंत प्रमुदं प्राप्तौ । क्रमेण नर्मामुन्दया श्वशुरादीन प्रतिबध्य भिथ्यात्वघोरसागरे निमज्जतः समुध्धत्य सर्वेऽपि ते जिनधर्म क्यानपात्रे समारोपिताः ।।
अर्थकदा सा नर्मदासुन्दरी गवाक्षर था निज बदनतो दिवापि नगर जनानां चंद्रोदयभ्रमं वारयंती तांबूलं , चर्वती निष्ठीवनं चकार । अकस्माच्च तन्निष्ठीवनं पथि गच्छतो जैनमुने रेकस्य मस्तकोपरि पतितं । मुनिनोक्तयावं त्वं मुनीनामासातनां करोषि, तेन तव भर्तु वियोगो भविष्यतीति निशम्य भवसहितं विषादं दधाना सा तूर्णमेव गवाक्षादुत्तीर्य मुनेश्चरणयोनमस्कृत्तानुपयोगतो विहितं निजापराधं क्षमयामास । मुनिनोक्तं-हे महानुभावे ! ॥१० | मम हृदये मनागपि क्रोधो नास्ति । मन्मुखादेतद्वाक्यं वृथैव निर्गत, तेन त्वं खेदं मा कुरु । अथ नर्मदासुन्दरी स्वकर्मणामेव दोषं ददती गृहे समागता । अर्थकदा महेश्वरदत्तो व्यापारार्थ द्वीपांतरं प्रति प्रस्थितस्तदा मोहाकुलमानसया स्त्रिया भणित-हे स्वामिन्नहमपि भवता साधेमेव समागमिष्यामि, यतो भवद्वियोगं सोढुमहमशक्तव ।
