________________
|२४७ द्वारे
स्त्री-पुरुषचीनकाल: गाथा
प्र.
आ.
सुतजशपृथक्त्वं भवत्येकपुरुषभुक्ताया नार्या गर्ने । पृथक्त्वं चेह द्विप्रभृतिरानवम्य इति समयोक्तं सारोद्वारे
| ज्ञेयम् , अयमर्थः-एकस्याः स्त्रियः पुरुषेणोपभुक्ताया गर्ने जपन्यत एको दौ त्रयो वा यावत् उत्कृष्टतस्तु
नव लक्षाणि जीवानासत्पद्यन्ते । ' निष्पत्ति तु प्राय एको वा द्वौ वा गच्छता; शेषास्तु स्वल्पकालं जीवि
वा तत एव म्रियन्त इति । तथोत्कृष्टशी 'नवशतसमयेर्नरैरुपभुक्तायाः स्त्रियो गमें एकः सुतो भवति । द्वितीयः
कोऽर्थः -काचिद् दृढसंहनना कामातुरा च तरुणी यदा द्वादशाहूर्तमध्ये उत्कर्पतो नवभिनरशतैः संस खण्ड:
ज्यते तदा तदीजे यः पुत्रो जायते स नवाना पितृशतानो पुत्रो भवतीति ।।६४ ॥२४५-२४६ ॥
इदानीं 'महिलाण गम्भअभवणकालो पुरिसअवीयकालो' ति सप्तचत्वारिंशदधिकद्विशततर्प द्वारमाह
पणपन्नाए परेणं जोणि पमिलायए महिलियाणं । पणहतरीए परओ होई अषीयो नरो पायं ॥ ६५ ।। वाससयाउयमेयं परेण जा होइ पुष्वकोडीओ।
तस्सद्ध अमिलाया 'सव्वाउयवीसहमभागो।। ६६ ।। वर्षाणां पञ्चपञ्चाशतः परत आर्तवाभावान्महिलानां योनिः प्रम्लायति-गर्मोत्पत्तिकारणता न प्रतिपयते । भावार्थस्तु निशीथचूर्यररुपदर्श्यते
१ निप्पत्तिस्तु प्राय एको द्वौ-सि०॥२ नवशते नरे० सि.॥ ३सब्बाइयवीसमाये य-मु. सध्याउम बीसमागी ब-ता.॥
४०२
