________________
प्रवचन-- सारोद्धारे सटीके द्वितीयः
गाथा ९२५. प्र. आ.
॥१६॥
म्माभाषणादिक्रिया मायासंज्ञा, लोभवेदनीयोदयतो लालसत्वेन सचित्तेतरद्रव्यप्रार्थना लोभसंज्ञा, तथा .'मतिज्ञानावरणकर्मक्षयोपशमात् शब्दाद्यर्थगोचरा सामान्यावबोधक्रिया ओघसंज्ञा तद्विशेषावबोधक्रिया लोकसंज्ञा, एवं चेदमापतितं-दर्शनोपयोग ओघसंज्ञा ज्ञानोपयोगो लोकसंज्ञा एष स्थानाइटीका. भिप्रायः 'आचाराङ्गटीकायां पुनरभिहितम्-प्रोषसंज्ञा तु अव्यक्तोपयोगरूपा वल्लीवितानारोहणादिसंज्ञा लोकसंज्ञा "स्वच्छंदघटितविकल्परुपा 'लौकिकाचरिता । यथा- 'न सन्त्यनपत्यस्य लोकाः, श्वानो यक्षाः, विप्रा देवाः, काकाः पितामहाः, बर्हिणां पक्षवातेन गर्भ इत्यादिका' इति । अपरे तु ज्ञानोपयोग ओघसंज्ञा, दर्शनोपयोगो लोकसंज्ञेत्येवमाहुः । एते दशापि अयं जीव इति संज्ञानहेतुत्वात् संज्ञाः सपा संसारिजीवानां ज्ञेयाः । सुखप्रतिपत्त व स्पष्ट पा. पेन्द्रियानधिकृत्य व्याख्याताः, एकेन्द्रियादीनां स्वेता अव्यक्तरूपा अवगन्तव्या इति ॥९२४।। १४६॥
इदानीं 'सन्नाओ पन्नरसे' ति सप्तचत्वारिंशदधिकशततमं द्वारमाह
आहार १ भय २ परिग्गह ३ मेहुण ४ सुह ५ दुक्रव ६ मोह ७ 'वितिगिच्छा ८ । तह कोहह माण १० माया ११ लोहे १२ लोगे य १३ धम्मो १४ हे १५॥९२५॥
आचाराङ्गनि. ३९] १... चिहनद्वयमध्यवर्तिपाठः लोकप्रकाशे [सर्ग ३ गा. ४५६ पश्चात] उद्धृतोऽस्ति ॥ २ स्थानाङ्गवृत्तिः [प. ५०५] द्रष्टव्या ॥३ आचारानवृत्तिः [५.१२] द्रष्टव्या ॥४ तु स्व० मु. ॥ ५ लोकोपचरिता-इति लोकरकारो पाठः ।। ६ तहमिच्छा -ता. ।। धे-मु.॥
और
TR