________________
स्तु प्रयो भागा भक्तस्य, अत्युष्णे च काले त्रयो भागा द्रवस्य शेषौ तु द्वौ भागौ भक्तस्य, वाशब्दो
१३३ द्वारे | नात्युष्णकालसंसूचनार्थः, सर्वत्र च षष्ठो मागो वायुप्रविचारणार्थ मुत्कलो मोक्तव्यः ॥८६९॥
| वसति.. सम्प्रति भागानां चरस्थिरविभागप्रदर्शनार्थमाह-'एगो' इत्यादि, एको द्रवस्य भागोऽवस्थितो, न कदाचिदपि न भवतीति कारः । द्वौ च भागौ भोजनस्य, शेषौ तु द्वौ द्वौ भागो एकैकस्मिन्-भक्ते पाने
गाथा चेत्यर्थः । वर्धते वा हीयेते वा, वृद्धि वा बजतो हानि वा व्रजत इत्यर्थः । तथाहि-अतिशीतकाले द्वौ भ गौ
८७१भोजनस्य वर्धते अत्यष्णकाले च पानीयस्य अत्यष्णकाले च द्वौभागी भोजनस्य हीयेते अतिशीतकाले च
८७४ पानीयस्येति ॥८७०॥१३२॥ साम्प्रतं 'वसहिसुद्धि' त्ति त्रयस्त्रिंशदुत्तरशततमं द्वारमाह
प्र. आ. पट्टीवंसो दो धारणाउ चत्तारि मूलवेलीओ । 'मूलगुणेहिं विसुद्धा एसा हु अहागडा वसही ।।८७१।। 'वंसगकणोक्कंधण छायण लेवण दुवारभूमी य । परिकम्मविप्पमुक्का एसा मूलुत्तरगुणेसु ॥८७२॥ दूमिय धूविय वासिय उज्जोइय पलिकडा अवत्ता य ।
सित्ता संमहावि य विसोहिकोडिं गया वसही ॥८७३ [तु.कृ.क भा. ५८२-४] । १ मुलगुणेहुववेमा-इति पनवस्तुके पाठः । मूलगुणेहिं उवहया-इति वृ. क. माष्ये पाठः ।।
२ सयकडगाइक्कंधण-ता. सगकरणोक्कंपण-इति पञ्चवस्तुके पाठः । सगकडणोक्कचण-इति बृ.क. माष्ये पाठः । तुलना-विचारसार २७ ॥ ३ धूमिय-जे. पञ्चवस्तुके विचारसारे (गा.२६९) च । धूसगकडगो-ता. ।।
| ॥१०॥
THURAKOS
SHIVANI
LateORESAKARAMBAR
KHATARNIRNO
