________________
( १०७ )
सराचात्रिस्य स्वरूपं भेदं च दर्शयति
मृलुतरसमणगुणा धारण कहणं च पंच आयारो । सोही तहव सुणिवा सरायचरिया हवइ एवं ॥ ३३४ ॥ मूलोत्तरश्रमणगुणा धारणं कथनं च पञ्चाचारः । शुद्धिस्तथैव सुनिष्ठा सरागचर्या भवत्येवम् ॥ वदसमिर्दिदियरोहो आवस्साचेललोच मद्दणाणं । ठिदिभोज्ज एयभतं खिदिसयणमदतघसणं च ॥ ३३५ व्रतसमितीन्द्रियरोध आवश्य काऽचेललोचमस्नानम् । स्थितिभोजनमेकभक्तं क्षितिशयनमदन्तघर्षणं च ॥ तवपरिसहाण भैया गुणा हु ते उत्तरा य बोहव्वा । दंसणणाणचरित्रे तववीरिय पंचहायारं ||३३६॥ तपः परीषाणां भेदा गुणा हि ते उत्तराश्च बोद्धव्याः । दर्शनज्ञानचरित्राणि तपोवीर्यौ पञ्चधाचारः । विज्जावच्च संघे साहुसमायार तित्थअभिव ड्ढी ! धम्मक्खाण सुत्थे सराय चरणे ण णिसिद्धं ॥ ३३७॥ वैयावृत्यं संघे साधुसमाचारस्तीर्थाभिवृद्धिः । धर्माख्यानं स्वर्थे सरागचरणे न निषिद्धम् ।
समचारिणा सह समाचरणार्थमाहलोगिगसद्धारहिओ चरणविहूणो तहेव अववादी । विariओ खलु तच्चे बज्जो वा ते समायारो ॥ २३८ ॥ लौकिक श्रद्धा रहितश्चरण विहीनस्तथैवापवादी ।
विपरीतः खलु तत्त्वे वर्ण्यस्तैः समाचारः ॥
