________________
मूलाराधना
आपासा
RAMATARAARAratamarate
क्षमामहणकर्म निरूपयति
आमंतेऊण गणिं गच्छम्मि य तं गणिं ठवेदूण ॥ तिविहेण स्वमावदि हुस बालउदाउलं ॥ २७६ ॥ सकल गणमामन्य कृत्वा गणिनिवेशनं ।।
स त्रिधा क्षमयत्येवं यालवृद्धाकुलं गणं । २७६ ।। विजयोदया-आमतेऊण गणि आमंत्र्य आचार्य । गच्छम्मि य गणे। तं गणि ठवेदृण आत्ममानुशात स्थापयित्वा, स्वयं पृथाभूत्वा । तिविधेण समावेदि खु सबालउडाउलं गच्छं मनोवाकाय हयति क्षमां स बालवृद्धः संकीर्ण गणं ॥
__ अथ समाधिसमार्थिनो मुमुक्षोः कृतात्मसंस्कारस्य सम्यग्वशीकृतकायकषायस्य प्रतिसरिसमर्पितशिष्यवृंदस्य | परगणं गन्तुमनसचिरसंघासदोषसंभाव्यमानांतःकालुप्यकलंकगणक्षमणाक्रम गाथात्रयगोपदिशति तत्रापि मरेर्गणक्षमणविधि गाथाद्वयेनाह
भूलारा-तं गणपालनाय स्वयमनुज्ञातं । ठवेदूग गणमध्ये निवेश्य स्वयं च पृथम्मृत्वा । खमावेदि क्षम प्रायति स मृहदाचार्यः॥
अर्थ-उस नवीन आचार्यको आमंत्रणकर और उसको गणक चीचमें स्थापन कर और स्वयं अलग होकर बालमुनि, वृद्ध मुनि, इत्यादिकोंस पूर्ण ऐसे गणकी मन, वचन, कायसे क्षमा मांगते हैं.
जं दीहकालसंवासदाए ममकारणेहरागेण ॥ कटुगपरुसं च भणिया तमहं सव्वं खमावेमि ॥ २७७ ॥ यदीर्घकालसंवासममत्वस्नेहरागतः ।।
अप्रियं भणितं किंचित्तत्सर्व क्षमयामि वः ॥ २७७ ॥ विजयोदया- दीदकालसंचासदाए दीर्घकाल सह संयासेन यज्जातं ममत्यं, हो, द्वेषो, रागच तेन । जं यत् कडेगपकसं च भणिया कटुकं परुष वा वचः मणिताः। तं तत् युष्मान । सघं सर्वान् | समायेमि क्षमां ग्राइयामि ।
१ कबुग इत्यस्मादारभ्य भणिता इत्येतावत्पर्यता वाक्यपंक्तिः कपुस्तके नास्ति ।
४९४