________________
-
युक्तमिव पुरुष भरि खु माझं भावः । जब उपदेश करना भएकोऽनन्तरोक व्यदेशो हि विषादकं कावनं, 'येति' - रात्यनिर्देशः । इइ मेवाकोटिपरे एवं कृते इति वृचार्यः - नाय उपदेशवाक्याद
विभकलमववणरसावणं इमं जे कुमति तेसिं पुत्रं । धुब-जर-मरणकिलेसं सिद्धमनुत्तरं होई या विनानां वां मं सर्ववन्तुसुता दमष्टं वचनरसानामि, वचन युपदेश-खदेव 'रा विवादिनाशकः सदोषयविशेषः, उद्वदेतदपि भरतकुवा रक्क्म् । बच्चा 'क्लिमों
विश्व वचनं, ये केचनं पुण्यमाजः कुर्वन्ति तदर्थानुष्ठानेन सततंमुखते, ते 'भुवन' अवश्यं व साधनं साध्यसिद्धिं व्यभिचरतीतिभावः । सिद्ध कृत्य विविशिष्टमित्याह-पूर्व (ख) का तत्वा । वालु ऋत्र रामभिनिवेशा मानसा व्याक्य शारीरा टा नत एव न विद्यते चतरं प्रधानं चस्मात् उत् तथा । न हि संगारे संविधान के
यति संवदे इस कार्य ॥ १६ ॥
परिशि पटेक्रिचितायां द्वादशकु
