________________
द्वादशकुलकम् ।
॥ २१ ॥
न केवलं सामायिकादिकमक्षेपभोक्षसाधकमपि तु पूर्वोक्तमनुजत्वादिसामग्र्या अपि साफल्यहेतुरित्याह-एवं चिय सहलतं, उवेइ माणुस्समाइसामग्गी |
एयर (पुण) सयलं, विहलमिमं कासकुसुमं व ॥ २० ॥
व्याख्या- 'एवमेत्र' विशुद्धद्रव्यस्तव भात्रस्तव प्रवृत्त्यैव, 'चियः शब्दोऽवधारणे, 'सफलत्वं' सार्थकत्वं 'उपैति' गच्छति 'मानुष्यादिसामग्री' मानुषत्वार्यक्षेत्रादिसमग्रवस्तुलाभः, मकारोऽलाक्षणिकः, व्यतिरेकमाह - 'एतद्विरहे पुन' - मनुष्यादिलाभेऽपि द्रव्यस्तव भावस्तत्रादिकरणाभावे पुनः 'सकलं' समस्तं, 'विफलं निरर्थकं 'इदं' मनुजत्वादिकं, 'काशकुसुममिव' इति उपमानं, यथा 'काशे' तृणविशेषे पुष्याणि मनोहराण्यपि फलाभाववन्ति तथा मनुजत्वादीनि शोभनान्यपि सर्वथा धर्मानु ठानाभावेन विफलानीति गाथार्थः ॥ २० ॥
अथ कुलकं परिसमापयन्नुपदेशं काका प्राह
इय पवरमईणं कित्तियं किञ्चजायं, सयमात्र विउसाणं साहिमो तुम्हमित्थं ।
तह कह विहु धम्मे वट्टियां जएहिं, जह भववणमूलुम्मूलणं होइ झति ॥ २२ ॥ व्याख्या- 'इति' उक्तेन प्रकारेण 'प्रवरमतीनां' मार्गानुसारिप्रधानबुद्धीनां, 'कियत्' इति काका 'कृत्यजातं ' अनेकभेदद्रव्यस्तवभावस्तवादिकार्यवृन्दं, न केवलं प्रवरमतीनां 'स्वयमपि' आत्मनैव उपदेशं विनापि 'विदुषां' जानतां कृत्यजातं किं
42
द्वितीय
कुलकम् ।
२
॥ २१ ॥
