________________
१२५
दशाश्रुतस्कन्धनियुक्ति में इङ्गित दृष्टान्त अच्चुयदेवेण भणियं - बोहिणिमित्तं जिण-पडिमा अवतारणं करेहि। ततो विज्जुमाली अट्ठाहियमहिवन्ते गंतुं चुल्लिहिमवंतं गोसीसदारुमयं पडिमं देवयाणुभावेण णिव्वत्तेति, रयण विचित्ताभरणेहिं सव्वालंकारविभूसियं करेति, अण्णस्स य गोसीसचंदणदारुस्स मज्झे पक्खिवति, चिंतेति य “कत्थिमं णिवेसेमि"। ___ इतो य समुद्दे वणियस्स पवहणं दुच्चा पुणो गहियं डोल्लति, तस्स य डोलायमाणस्स छम्मासा वट्टति। सो य वणिओ भीतोव्विग्गो धूवकडच्छयहत्थो इट्ठदेवया-णमोक्कारपरो अच्छति। विज्जुमालिणा भणियं- “भो भो मणुया अज्जं पभाए इमं ते जाणपत्तं वीतीभए णगरे कूलं पाविहिति। इमं च गोसीसचंदणदारुं, पुरजणवयं उदायणं च रायाणं मेलेउं भणेज्जासि-एत्थ देवाहिदेवस्स पडिमं करेज्जह" एसा देवाणवत्ती।
तओ देवाणुभावेण, नावा पत्ता वीईभयं।
तओ वणिओ अग्धं घेत्तुं गओ रायसमीवं, भणियं च तेण “इत्थ गोसीसचंदणे देवाधिदेवस्स पडिमा कायव्वा।" सव्व जहावत्तं वणिएण रण्णो कहियं, गओ वणिओ।
रण्णा वि पुरचतुवेज्जे (वण्णे) मेलेङ अक्खियं अक्खाणयं। सद्दिआ वणकुट्टगा "इत्थ पडिमं करेहि" ति।
कते अधिवासणे बंभणेहिं भणियं - देवाहिदेवो बंभणो तस्स पडिमा कीरउ, वाहितो कुठारो ण वहति।
अण्णेहिं भणियं - विण्हु देवाधिदेवो। तहावि तं ण वहति।।
एवं खंद रुद्दाइया देवयगणा भाणेत्ता सत्याणि वाहिताणि ण वहति। एवं संकिलिस्संति। इतो य पभावतीए आहारो रण्णो उवसाहितो।
जाहे राया तत्थऽवक्खित्तो ण गच्छत्ती ताहे पभवातीए दासचेडी विसज्जिता - गच्छ रायाणं भणाहि - वेलाइक्कमो वट्टेति, सव्वमुवसाहियं किण्ण भुंजह ति?
गया दासचेडी, सव् कहिये।
ततो रातिणा भणियं - सुहियासि, अम्हं इमेरिसो कालो वट्टति। पडिगया दासचेडी। ताए दासचेडीए सव्वं पभावतीए कहियं। ताहे पभावती भणति - "अहो मिच्छदसणमोहिता देवाधिदेवं पि ण मुणंति"।
ताहे पभावती पहाया कयकोउयमंगला सुक्किल्ल-वास-परिहाण-परिहया बलि-पुप्फ-धूव-कडच्छूय-हत्था गता। __ ततो पभावतीए सव्वं बलिमादिकाउं भणियं - "देहाधिदेवो महावीरवद्धमाणसामी, तस्स पडिमा कीरउ' त्ति पहराहि। वाहितो कुहाडो, एगधाए चेव दुहा जात, पेच्छंति