________________
अनुयोपहारस्ले पवमभावानां च योगे एको भङ्गः । इत्थं सर्वे भङ्गा दश संख्पका भवन्ति । एतेषामेव स्वरूपविवरणाय प्राह-'कयरे से णामे' इत्यादि । एषा व्याख्या पूर्ववद बोध्या। जन पञ्चमो भङ्गः केवलिना संभवति। केवलिनां हि-औदयिकी अतज्ञानी और दूसरे का दृष्टान्त जिसका दर्शन मोहनीयादि कर्म क्षीण हो गया है ऐसा वह मनुष्य जीव है । जहाँपर केवल औदयिक भावका ग्रहण है और औपशमिक एवं क्षायिक का परित्याग है वह तीसरा त्रिभाष संयोगी सान्निपातिकभाव है । उसका औदयिक क्षायोपशमिक पारिणामिक एक-ऐसा छठा भंग है। इसका दृष्टान्त-जिस प्रकार मनुष्य मनोयोगी जीव है । जहां पर औदायिक भाव को छोड़कर शेष औपशमिकादि चार भावों में एक २ का परित्याग किया जावे वह चौया त्रिभाव संपोगी भेद है और उसके इस प्रकार से चार भंग माने गये है-पहला भंग-औपशमित क्षायिक क्षायोपशमिक सान्निपातिक नाम का दूसरा भंग औपशमिक क्षायिकपरिणामिक सान्निपातिक नामको तीसरा भंग-औपशमिक क्षायोपशमिक पारिणामिक सान्निपातिक नाम का। चौथा-क्षायिक क्षायोपशमिक पारिणामिक सान्निपातिक नाम को इस प्रकार ये सब भंग १० हो जाते हैं। इनमें जो औदयिक क्षायिक एवं पारिणोमिक भावों के संयोग से निष्पन्न ५वा सानिपातिक भावका
(૫) ઔદયિક ક્ષાયિક પરિણામિક સાત્તિપાતિક ભાવનું દાન્ત-“જેના દશન મેહનીય આદિ કર્મ ક્ષીણ થઈ ગયાં છે એ મનુષ્ય જીવ.”
જે સાત્રિપાતિકભાવમાં દયિક ભાવની સાથે પરામિક અને ક્ષાયિક, આ બે ભાવને લેવાને બદલે બાકીના બે ભાગ લેવામાં આવે છે એવો છઠો ભંગ નીચે પ્રમાણે છે-“ઔદયિક ક્ષાયો શમિક પરિણામિક સાન્નિપાતિક ભાવ તેનું દૃષ્ટાન્ત નીચે પ્રમાણે છે-“મનુષ્ય મનાયેગી જીવ છે.”
બાકીના. ચાર ભંગ આ પ્રકારે બન્યા છે-આ ચારે ભંગમાં બૌદયિકભાવ સિવાયના ચાર ભામાંના ત્રણ ત્રણ ભાના સંયોગથી ચાર ભંગ બન્યા છે,
- પશમિક અને ક્ષાયિક, આ બે ભાવો સાથે લાપશમિક ભાવના સંયોગથી સાતમે ભંગ અને પરિણામિકભાવના સંયોગથી આઠમે ભંગ બન્યો છે. " નવમાં ભંગમાં ઔપશમિક શાયોપથમિક અને પારિવામિક ભાવોના સંયોગથી જે સાન્નિપાતિક ભાવ બને છે તે ગ્રહણ કરો અને દસમાં ભંગમાં ક્ષણિક લાયોપથમિક અને પરિણામિક, આ ત્રણ ભાવોના સંયોગથી બનતે સન્નિપાતિક ભાવ ગ્રહણ થયો છે. આ પ્રકારે કુલ ૧૦ ભંગ બને છે. ... ઔદવિ ક્ષાયિક અને પરિણામિક ભાવના સંયોગથી નિષ્પન્ન પાંચમા સાન્નિપાતિક ભાવને તે માત્ર કેવલીઓમાં જે સાવ હોય છે, કારણ કે
