________________
अनुयोगचन्द्रिका टीका सूत्र ७८ मङ्गलमुन्कीर्तनतामाःकारणनिरूपणम् ३२७
ननु भोपार्शननायां वाच्यम् शुकम्झन्धादे : कथनकाले आपूादिमूत्रं मयुको तारने, तत्कय पुनभा समुहलनं क्रियते ? इति चेदुच्यतेयथा हि
संहिया य पयं चेक, पयथो पयविणहो ।
चालणा य पलिद्धी यह नई बिन्दि लावणं ।।१।। छाया-हिना च पदं चैत्र, पदार्थः पदसंबरः।
चालमा न पमिश्रि, पदधि सिदि लगा। ॥
नि मायाको पंदिताया कि काले नू व पशुधारितमपि पदार्थकथनकाले पुनरव्ययमय तदुचनाय ने, सदाऽभियमुकीनन आमिद्धस्यैव सूत्रम्य भङ्गापदर्शनतायां काच्या कामादित्यर्थ प्रमङ्गतः पुनरपि समुश्कीतनं करियों ने मुख्यतयेति न कचिद दोष इति ॥१० ७८।। ___ शंका – भोप शनना 27 अणुसन्ध आदि है उनके कशन कार में अनुपूर्वी-आदि प्रदर्शक सूत्र मृत्रकार-फीर कहेंगे-तो फिर यह कथन कैसे संगत हो मताकि पहिले भंगममुकीर्तन किया जाता है याद मे भगो पदर्शन ?
उत्तर-" संहिया य पयं चेव पयत्यो पयविरगहो. चालणा य पमिद्वी य छव्यिहं विद्धि लकवणं' म प्रकार व्याख्यान के समय में सत्र समुच्चारित होता हुआ मी पाप कथन के अवसर पर प्रमका पुनः भी अर्थप्रतिपादन के लिये उच्चारण किया जाना है। उमी प्रकार से यहां पर भी भंगमभुमीतनता से मिद्र हाही मूत्र का भंगोपदनिता में वाच्यवाचक भाव की मुग्वपूर्वक प्रतिपत्ति के निमित्त
શંકા- ભગોપદનતામાં વચ્ચે જે ત્રિઅણુક આદિ રૂંધ છે તેમના કથનકાળ (તેમનું કથન કરતી વખતે) એ નવી આદિ પ્રદર્શક સૂત્ર સૂવાર ફરી કહેશે તે આ કથન કેવી રીતે સંગત બની શકશે કે પહેલાં ભંગસभुडीन ४६१५ छ भने त्य.२ " म ४२.५ ।
उत्त२.“ संहिया व पय चेव परयो र बगहो । चालणा य पविद्धी य यह विद्धि लकानग" मा माया प्रभागेन। व्यायान। म . જેમ સંહિતાના વ્યાખ્યાનક સૂત્ર સમુચ્ચારિત થયેલું હોવા છતાં પણ પદાર્થકથનને અવસરે અર્થનું પ્રતિપાદન કરવા નિમિત્તે ફરીથી પણ તેનું ઉચ્ચારણ કરવામાં આવે છે, એજ પ્રમાણે અહીં પબુ ભંગસમુત્કીર્તનતાથી સિદ્ધ થયેલા સવનું જ ભંગ પદનતામાં વાયવાચક ભાવની સુખપૂર્વક પ્રતિ
