________________ સંઘભેદ નામનું મહાપાપ ક્ષયવૃદ્ધિની પણ વાત કરે છે. ઘણાં પ્રશ્નો આ વિષયના છે તેમાંથી તમને તરત જ સમજાઈ જાય તેવો એક પ્રશ્નોત્તર અહીં રજુ કરું છું : પ્રશ્ન : પુનમ અમાસની વૃદ્ધિ હોય ત્યારે પહેલાં તેમાંની ઔદયિકી (બીજી) તિથિ આરાધ્ય ગણાતી હતી પણ કોઈક એમ કહે છે કે આપ (એટલે કેપૂ. હીર સૂ. મ.) પહેલી તિથિને આરાધ્ય જણાવો છો તો તેમાં શું સમજવું? ઉત્તર : પુનમ અમાસની વૃદ્ધિ હોય ત્યારે ઔદયિકી (બીજી) તિથિ જ આરાધ્ય જાણવી. અર્થાત્ પહેલી પુનમ અમાસ આરાધ્ય નથી. આમાં પુનમ-અમાસની વૃદ્ધિને કોઈ પણ ખચકાટ વિના તપાગચ્છાધિપતિએ સ્વીકારી લીધી છે. “બે પુનમ કોઈ દી' હોતી હશે? બે પુનમના તમે બે ઉપવાસ કરશો ? બે પુનમ આવે ત્યારે બે તેરસ કરી નાંખવાની. પુનમ તો એક જ હોય !" આવી કોઈ વાત તેઓશ્રીએ કરી નહિ. તેઓશ્રીએ બે પુનમ-અમાસને તે જ રૂપે સ્વીકારી લીધી. ફક્ત આરાધના માટે સમાધાન આપ્યું કે પહેલા દિવસની પુનમ આરાધ્ય નથી. બીજા દિવસની પુનમે પુનમ સંબંધી આરાધના કરવી. આ જ સમાધાન અમાસને પણ લાગુ પડે છે. આજે જયારે બે પુનમ-અમાસ આવે ત્યારે બે પુનમ-અમાસને બદલે બે તેરસ કરી નાંખવામાં આવે છે તે સમયે વચ્ચે રહેલી ચૌદશની પથારી ફરી જાય છે. સાસરે ગયેલી વહુનું નામ બદલી નાંખવામાં આવે છે ત્યારે વ્યક્તિ એની એ જ રહે છે ફક્ત નામ જ બદલાય છે. અહીં તો પુનમ-અમાસ અને તેરસના પરિવર્તનમાં આખી ને આખી ઔદયિકી ચૌદશ જ ખોવાઈ જાય છે. ચૌદશને પોતાનું ઘર છોડીને પહેલી પૂનમમાં જઈને બેસવું પડે છે. તપાગચ્છાધિપતિ આચાર્યભગવંતશ્રી વિજયહીરસૂરીશ્વરજી મહારાજાના પટ્ટઘર તપાગચ્છાધિપતિ આચાર્યભગવંતશ્રી વિજયસેનસૂરીશ્વરજી મહારાજા પણ પોતાના ગુરૂદેવના પગલે જ ચાલ્યા હતા. બાર પર્વતિથિની ક્ષય-વૃદ્ધિ ન થાય તેવી માન્યતા તેઓશ્રીની પણ ના
