________________
તેના રાજકીય ખાતાના તા. ૧૭-૧૦-૧૮૮૧ ના ઠરાવ ન’. ૫૦૩૪ ના પારેગ્રાફ ૭ માં હુકમ કર્યો કે વાર્ષીક રૂા ૧૦,૦૦૦ ને બદલે ઠાકોરે ડુંગર ઉપર આવતા દરેક યાત્રાળુઓ પાસેથી રૂા ર) અને પાલીતાણામાં રહેતા શ્રાવકા પાસેથી રૂા ૫) પાંચ લેવા. ૧૫. આથી એમ બતાવવામાં આવ્યું છે કે બહારના યાત્રાળુએ દીઠ રૂા. ૨) અને સ્થાનિક શ્રાવક પાસેથી વાર્ષીક રૂા. ૫) પાંચ પ્રમાણેનુ લેવાણ કરવા દેવાની જે દરખાસ્ત છે તે સ્વેચ્છા મુજબના કે તપાસ્યા વગરના દર નથી, પણુ કર્નલ પ્રીટીંજના ડરાવના આધારે મુંબઇ સરકારે મંજુર રાખેલ દૂર છે. તે દર ૧૮૮૬ ના ૩૧ મી માર્ચ સુધી ચાલુ હતા અને તે મુજબ નીયમીત કામ ચાલ્યું હતું.
૧૬. જે ફેરફાર મનુર રાખવાની ના. સરકારને સ્ટેટ અરજ કરે છે તે ફક્ત ૧૮૮૬ પહેલા જે સ્થીતિ હતી તે સજીવન કરવાની જ છે અને ફેરફાર કરવાના કારણેા નીચે મુજબ છે:—
( ૪ ) કર્નલ કીટીંજ કહે છે કે-( જીએ પરિશિષ્ટ ‘સી’ના પરિગ્રાફ્ ૯ અને ઉપરના પારેગ્રાફ ૪) “કર વસુલ કરવાના હક્ક એક વખત આપ્યાથી દેવળે ઉપર આવતા યાત્રાળુએની સંખ્યાના પ્રમા ણમાં ઉપજ હાવી જોઇએ. ” વળી પારેગ્રાફ ૨૫ માં તે જણાવે છે કે:-“દરેક યાત્રાળુ ફાર) યાત્રાવેરા કે કર તરીકે આપે છે તેમ ધારી રકમ નક્કી કરવાની છે.” અત્યારે તે હકીકત નથી અને ઘણા વર્ષો હતી પણ નહીં. ઉપરાંત ૧૮૮૧માં (જીએ સરકારના તા. ૧૭–૧૦-૮૧ ના ઠરાવ ન ૫૦૩૪ના પારિગ્રાફ ૬) સરકારે જણાવ્યું હતું કે કરની ઉપજ રેલ્વે અંધાવાથી વધવી જોઇએ. ( વઢવાણ અને ભાવનગર વચ્ચેની રેલવેના સંબંધમાં કહેલ છે, કે—જ્યારે યાત્રાળુએ સેાનગઢ ઉતરી પાલીતાણે પગ રસ્તે આવતા ) મુખ્ય લાઈન અને પાલીતાણાની શાખા ઘણા વર્ષોથી એટલે અનુક્રમે ૧૮૮૦ અને ૧૯૧૦ થી ચાલુ છે; છતાં કર તેા તેજ રહ્યો છે. જરૂર હૈાય તે છેલ્લા ૧૫ વર્ષની મુસાફ્ાની સ ંખ્યાના આંકડા રજી થઇ શકશે. છેલ્લા ટાંકેલ સરકારના હુકમના ૬ઠ્ઠા પારેચામાં સરકારે લખ્યુ` છે કે-કલ કીટીંજના
[ ૧૨
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
