________________
૧૮૬૩ના ઠરાવ અનુસાર ડાકારને દરેક યાત્રી દીઠ રૂા ૨) મેનેા યાત્રાવેશ લેવાના હક્ક છે. તે ઠરાવમાં સરકારે ગણત્રી કરવાના પદ્ધતિ નક્કી કરી છે. જેનુ પરિણામ એમ સુચવે છે કે જો સંખ્યા ૫૦,૦૦૦, ૬૦,૦૦૦ અથવા ૧,૦૦,૦૦૦ હાય તેા પાલીતાણા રાજ્યને અનુક્રમે રૂા. ૧,૦૦,૦૦૦,−૧,૨૦,૦૦૦ અથવા ૨,૦૦,૦૦૦ મળી શકે. આની અંદર પાલીતાણામાં રહેતા સ્થાનિક શ્રાવકા પાસેથી વાર્ષિક લેવાતા રૂા ૫) ને સમાવેશ થતા નથી. આવી રકમને બદલે સ્ટેટને ફકત વાર્ષીક રૂા ૧૫૦૦૦) મળે છે તે ઘણી એછી છે. આવી રીતે રાજ્યને ચાલુ વિના કારણની ઘણી મોટી નુકશાની થઈ છે.
( ૬ )સરકારના દતર ઉપરથી જણાશે કે ( જીએ ૧૮૮૧ નેા સરકારના ઠરાવ નં ૫૦૩૪ના પારેગ્રાફ્ ૬) ગણત્રી કરી વ્યાજખી વાર્ષીક રકમ નક્કી કરવાના બધા પ્રયત્નો આણંદજી કલ્યાણજીની પેઢીની યુક્તિઓથી નિષ્ફળ નિવડયા હતા, અને તેથીજ બહારના દરેક યાત્રાળુઓ પાસેથી રૂ! ૨) મુજબ અને પાલીતાણામાં વસતા શ્રાવકા પાસેથી વાર્ષીક રૂા ૫) લેવાની રાજ્યને મજુરી આપવાની સરકારને ફરજ પડી હતી, અને તે ૧ લી એપ્રીલ ૧૮૮૬ કે જ્યારે હાલની ગેાઠવણુ કરવામાં આવી હતી ત્યાં સુધી તે પ્રમાણેના વહીવટ હતા. ૧૭. હું આશા રાખું છું કે કરના નક્કી કરેલ રકમ, રૂા. ૧૫૦૦૦)
માં ફેરફાર કરવાના પુરતા કારણેા છે તેવુ સ્પષ્ટ રીતે બતાવવામાં આવ્યું છે અને અત્યારે તેા રાજ્યને વ્યાજબી રસ્તો તે તેમના ચેાગ્ય હુ-એટલે કે જે રસ્તા ૧૮૮૧માં મુંબઇ સરકારે માન્ય રાખ્યા હતા તે-મળવા જોઇએ.
૧૮. પરિશિષ્ટ માં જણાવેલ કરાર માન્ય રાખતાં અહીં આપના ધ્યાન માટે તેના સ ંજોગો જણાવવાની જરૂર છે, કે જે ધ્યાનમાં લેવાથી પરિશિષ્ટ સી ’ ની ૩ જી કલમમાં જણાવેલ કીંમત ન્યાય પુર:સર નક્કી થઇ શકે:--
( ૪ ) જ્યારે કરાર કરવામાં આવ્યા ત્યારે એટલે સને ૧૮૮૬ માં મારા પિતાશ્રી મર્હુમ ઠાકેાર સાહેબ, બીન અનુભવી અને નાની ઉમ્મરના હતા અને તાજેતરમાં તેમને ગાદી મળી હતી.
[ ૧૩ ]
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
