________________
જેના વિરૂદ્ધ પાલીતાણા.
૪૫
છતાં તે પછી ઢાકારને પડખે ચડેલા વર્ગ ધીમે ધીમે ઝેરના ખી વાવતાજ રહેવાથી યુવાન પ્રતાપસિંહને તેની અસર થવાથી ભેદને પાયા ઇ.-સ. ૧૮૪૪ માં નખાયે તેમ આપણે જોઇ ગયા.
આ રીતે એક બીજાને શરમ છૂટી જવા પછી તુ ઠાકારે નવા િિા કરનાર પાસેથી નજરાણાની માગણી કરી. તેમજ ડુંગર ઉપર પેાલીસ દખલ કરવા માંડી; પરંતુ તેમાં બ્રીટીશ સરકારે ઠરાવ્યું કે “ ગઢની હદમાં કે બહાર અત્યારે ઉભેલા કાઈ પણ મદિર માટે કાંઈપણ રકમની માગણી કરવી નહિ. ગઢની બહાર જે શ્રાવકાને મદિર બંધાવવું હોય તેા જમીનના એક વારે રૂા ૧) મુજબ લઇને ડાકારે મંજુરી આપવી તથા ડુંગર ઉપર રહેતા શ્રાવક કામના કાઇ પણ શખ્સને કાંઇપણુ કનડગત કરવી નિહ અને ગઢ અથવા તે પર્વત ઉપર ગઢ સુધી જતા રસ્તાથી ૫૦૦ ફુટની અંદર કાઇ પણ કાયમી પોલીસચેાકી રાખવી નહિ. ” આ ઉપરાંત કલ કીટી જે એમ પણ જણાવી દીધું કે “ આવા તાફાનથી જેનો તીર્થં છેડી શકશે નહિ; પરંતુ ઠાકારને પાછું ગારીયાધાર જવુ પડશે. ”
આ ઉપરથી પછી ઈ. સ. ૧૮૨૧ ના કરારમાં ‘ દશ વર્ષ ’ના શબ્દને વળગી રખેાપાની રકમમાં વધારે કરવાને માગણી કરી. તેના સામે નેાયે વાંધા લેતાં જણાવ્યુ કે ‘ જ્યાં સુધી આ સરત પ્રમાણે જૈનો ભરણું આપતા રહે ત્યાં સુધી તેમાં ક્ારફેર થઇ શકે નહિ.’ આ દલીલને મી. એન્ડરસને ટેકા આપ્યા . દરમ્યાન ઠાકે!ર કાંધાજી તથા તે પછી છ મહિને ઠાકેાર પ્રતાપસિંહજી ઇ. સ. ૧૮૬૧ માં ગુજરી ગયા. એટલે પાલીતાણાના રાજકારોખાર ડાકાર સુરસિહજીના હાથમાં આવ્યેા.
આ વખતમાં જૈનો અને ઢાકાર વચ્ચે વિક્ષેપ વધારનારનુ જોર જામી ગયુ હતુ તેથી મુળ લડતને પોષણ મળતુ જ રહ્યું. અને રકમ વધારવાને પુન: બ્રીટીશ સરકારને અરજી કરી. તેથી પોલીટીકલ એજન્ટ ક લ કીટીજે વચ્ચે પડી રૂા. ૪૫૦૦) ને બદલે ૧૦૦૦૦) આપવાના ઈ. સ. ૧૮૬૩ માં રીપોર્ટ કર્યો પરંતુ તે સામે
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
