________________
कल्प
सूत्र
[भाग-8] दशाश्रुतस्कंध-अध्ययन-८ "कल्पसूत्र"- (मूलं+वृत्ति:)
...... व्याख्यान [७] .......... मूलं [१५४] / गाथा [२...] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता दशाश्रुतस्कंध-अध्ययन-८ कल्पसूत्र मूलं एवं विनयविजयजीरचिता वृत्ति::
प्रत सूत्रांक [१५४] गाथा ||२..||
कल्प.सबो-18 कुशस्थलेशप्रसेनजिन्नृपपुत्री प्रभावतीनाम्नी कनी आगृह्य पित्रा परिणायितः, अन्येधुर्गवाक्षस्थः स्वामी जी व्या०७एकस्यां दिशि गच्छतः पुष्पादिपूजोपकरणसहितान्नागरान्नागरींश्च निरीक्ष्य एते क गच्छन्तीति कश्चित्पप्रच्छ,कान्तिका
स आह-प्रभो! कुत्रचित्सन्निवेशे वास्तव्यो दरिद्रो मृतमातापितृको ब्राह्मणपुत्रः कृपया लोकैजीवितः कमठ- गमः मू. ॥१२८॥ नामाऽऽसीत्, स च एकदा रनाभरणभूषितान् नागरान् वीक्ष्य अहो एतत्पागजन्मतपसः फलमिति विचिन्त्य ||
पश्चाग्न्यादिमहाकष्ठानुष्ठायी तपखी जातः, सोज्यं पुर्या बहिरागतोऽस्ति,तं पूजितुं लोका गच्छन्तीति निशम्प प्रभुरपि सपरिवारस्तं द्रष्टुं ययौ, तत्र काष्ठान्तर्दयमानं महासर्प ज्ञानेन विज्ञाय करुणासमुद्रो भगवानाह'अहो मूढ! तपखिन् ! किं दयां बिना वृथा कष्टं करोषि, यता-कृपानदीमहातीरे, सर्वे धर्मास्तृणाकरा तस्यां शोषमुपेतायां, कियन्नन्दन्ति ते चिरम् ? ॥१॥” इत्याकये क्रुद्धः कमठोऽवोचत्-राजपुत्रा हि गजाश्वादिक्रीडां कर्तुं जानन्ति, धर्म तु वयं तपोधना एव जानीमः, ततः स्वामिनाऽग्निकुण्डात् ज्वलत्काष्ठं आकृष्य || कुठारेण विधा कारयित्वा च तापव्याकुलः सो निष्कासितः, स च भगवनियुक्तपुरुषमुखान्नमस्कारान प्रत्याख्यानं च निशम्य तत्क्षणं विपद्य धरणेन्द्रो जाता, अहो ज्ञानीति जनैः स्तूयमानः खामी स्वगृहं ययौ,। कमठोऽपि तपस्तावा मेघकुमारेषु मेघमाली जातः ।। (१५४)॥
॥१२८॥ (पासे गं अरहा पुरिसादाणीए) पार्श्वः अर्हन पुरुषादानीयः (दक्खे दक्खप्पइन्ने) दक्षः दक्षप्रतिज्ञा (पडिरूवे अल्लीणे भइए विणीए) रूपवान् गुणैरालिङ्गितः भद्रका विनयवान् (तीसं वासाई अगारवासमझे
दीप अनुक्रम [१५८]
एएएटाळerseटटटटटटटट
~281
